A nosa achega á educación infantil

Lingua de regalicia

En AlfabetizArte o 16/05/2013 ás 07:05

???????????????????????????????Galicia, nena e delicia,
con boca de piruleta
e lingua de regalicia.
Goza tanto coa xogueta
que anda a brincar moi coqueta
cantando o pasemisí
polas rúas do país.
Salta á corda na Coruña,
baila o trompo en Ferrol,
usa zancos en Ourense,
en Vigo tira ao brilé,
xoga ao marro en Santiago,
a estornela en Pontevedra,
en Lugo ao pano e ao aro.
Nos anos anteriores, insistimos na aridez para os nenos de infantil dos textos dos homenaxeados nas Letras Galegas, así como na necesidade de traballar coa lingua e coas letras cada un dos días do ano.
(Ver post do 2010, 2011 e 2012 con motivo da celebración das Letras Galegas.)
A nós a lingua danos para xogar, para gorentar, para ulir, para facer brincadeiras…, así escribimos palabras con regalicia a partir deste poema de Carlos Fontes que atopamos no libro “Poemas con piruleta” da editorial Galaxia.

Ver presentación.

Relacións parentais saudables

En FamiliarizArte o 15/05/2013 ás 06:38

Fathers and Sons Totem - detail

Coñecemos o traballo da profesora María Riera da Universidade das Illas Baleares grazas a un artigo dela que nos facilitaron na nosa visita aos centros infantís de Pistoia (Italia). Daquela, xa chamou a nosa atención a súa mirada serena e racional da infancia, cunha crítica explícita a concepción da escola que se limita a asistir e preescolarizar, inmersa nun activismo sen sentido que fai perder de vista como son os tempos dos nenos, na que se sobredimensionan unhas linguaxes sobre outras, en centros tan masificados que conducen inexorablemente ao anonimato. Nese artigo, preguntábase finalmente a autora, onde quedaban os tempos vitais e sociais das criaturas.

Agora, a raíz das entradas que publicamos no blog, sobre programas televisivos nos que se dan pautas de actuación para os pais/nais e sobre as políticas de parentalidade positiva, lembrámonos doutro artigo seu no que expoñía un programa de intervención con familias en situación de dificultade, a experiencia do ““Espazo familiar de Camp Rodó””, no que participa e que ten como obxectivo fundamental traballar o vínculo afectivo pais-fillos. Neste, relata que os usuarios dos espazos familiares chéganlle derivados polas diferentes administracións públicas e que o punto forte da eficacia deste programa radica na coordinación de recursos e de servizos sociais comunitarios tratando de que estes pais/nais aprendan a:

-recuperar o pracer de estar cos fillos,

-gozar mirando e observando aos fillos,

-escoitar e atender as demandas dos fillos,

-compartir vivencias sobre a paternidade/maternidade con outros pais e nais,

-falar, escoitar e medrar xuntos.

Grandes obxectivos, que malia que todos pensemos que son inherentes ao rol de pai ou nai, hai que desenvolvelos e exercitalos, pero non todo o mundo sabe como facelo. Emporiso consideramos tan salientables iniciativas como as de “Camp Rodó” e a labor de Maria Riera, quen ademais dirixe un interesante Máster universitario en Primera infancia: perspectivas y líneas de intervención, na UIB.

Imaxe: “Fathers and sons“, Peter Michel.

Seguir este blog

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 342 segidores