A nosa achega á educación infantil

Archive for the ‘PremiArte’ Category

Concellos e éxitos na educación

In PremiArte on 18/01/2017 at 20:35

O Premio de Pedagoxía Marta Mata 2016 estanos a dar moitas máis alegrías das que podíamos imaxinar, así  o concello de Ames, no que traballamos, tivo a ben homenaxearnos cun recoñecemento público da corporación municipal pola obtención deste prezado galardón educativo. Calquera pode imaxinar o que iso supuxo para nós e para a nosa familia, xa que logo é o lugar no que nacemos e vivimos.

Con todo, o que nos pareceu máis salientable foi esa sensibilidade de cara aos éxitos educativos que acontecen no concello, algo que tamén percibimos co recoñecemento que se lle fixo aos estudantes gañadores de diversos premios ao esforzo académico. Dicimos que un concello que se gaba desas conquistas vai no bo camiño, porque os éxitos educativos son éxitos da sociedade e da cidadanía.

Nós aprendemos a facer escola nun concello que deixou unha fonda pegada en nós, Muros. Tivemos a sorte de que ao comezo da nosa andaina profesional chegamos a un lugar onde cada mes nos reuníamos todos os directores dos centros educativos do concello e todas as responsables das escolas infantís unitarias, de modo que había un coñecemento común do que estaba a acontecer nos diferentes niveis educativos. Todo isto debíase ao bo facer da técnico municipal de educación, Madó Santos Maneiro e á actitude construtiva dos representantes educativos das diferentes formacións políticas. Isto que case parece de ciencia ficción, alí era unha realidade. Haberá quen diga que era froito do momento e do perfil profesional dos integrantes, é posible; pero sería o desexable entroques de ser un lugar onde lanzarse acusacións e reproches totalmente condicionados pola política e alleos ao interese educativo.

Foto de David Santomil.

Os tempos foron mudando e non é o mesmo traballar nun concello pequeno coma nun concello coma Ames, así ás veces sentimos mágoa de que se estean a facer tantas cousas nas escolas e nos concellos e que sen embargo non saben as unhas das outras, ou chocan entre elas. Emporiso, nas nosas palabras de agradecemento, fieis ao noso estilo, non puidemos desaproveitar a ocasión para facerlle dous apuntamentos á corporación municipal co ánimo de suscitar unha reflexión.

Aquí deixamos o texto completo da recepcion-na-casa-do-concello-de-ames-18 e un corte deses dos puntos.

Así, na nosa liña, van permitirnos que aproveitando o auditorio lles fagamos dous apuntamentos con respecto ao papel dos concellos na educación.

1º Estamos convencidas de que a calidade das nosas escolas pode ser un motor de dinamización dun lugar, dunha bisbarra ou dunha rexión. Hai experiencias escolares que colocan ás súas vilas nos mapas pedagóxicos, e créannos se lle dicimos que aló onde imos nós falamos dos centros amienses como prototípicos do amplo espectro social que se pode atopar na escola pública galega, dispensándolle unha educación de elevadísima calidade a todos os nenos e nenas. E iso, señores representantes dos grupos políticos dálle creto a un lugar. Aquí aínda temos que crelo, pero pensen por un intre en tantos sitios onde a xente elixe o distrito onde vivir en función da calidade das súas escolas. Pensen en concellos como Pamplona, Reggio Emilia, Trento, Pistoia ou Budapest a onde “peregrinamos” os mestres para poder coñecer as súas escolas, facendo que este “turismo pedagóxico” sexa motivo de orgullo e de riqueza para os seus habitantes.

Vostedes téñeno. En Ames hai bos centros, bos docentes, boa calidade educativa e máis ensinantes por metro cadrado que en ningún outro lugar. Aprovéiteno.

2º A calidade houbo tempos nos que ía asociada á cantidade, hoxe en día non, porén ao mellor non fai falla ter tanto de todo senón pouco, bo e coherente. Indo ao que nos ocupa, nas últimas décadas afloraron todo tipo de actividades extraescolares para ocupar aos cativos, e hai abondas, mesmo de máis, así estamos sobrestimulándoos. Os nenos e nenas, precisan descanso, serenidade, escoita e mesmo tempo para aburrirse, quédalles moita vida por diante, así que sexan vostedes un concello pioneiro e déanlle unha volta a todo iso devolvéndolle a tranquilidade aos cativos. Durmir unha sesta, dar un paseo polo monte, escoitar os paxaros, ler un libro á beira dos nosos ríos, andar en bicicleta, pode ser tanto máis beneficioso para eles que os hinchables, festas, actuacións, contacontos e foliadas varias cos que os temos entolecidos vulnerando todos os seus dereitos e todos os principios educativos. Se hoxe formulásemos unha aposta ou desexo, diríalles que os vinculen coa natureza. O noso Val da Maía ten de todo canto a biodiversidade, cultura e tradicións, non precisamos máis que achegar os nenos e nenas a elas. Fagan un concello que mire cara a infancia, evitando solapamentos, inferencias, intromisións, e sobre todo o hiperactivismo sensentido que invade a vida dos pequenos e pequenas. Fagan coma algúns concellos avanzados, creen unha comisión de persoas expertas na infancia que se pregunten e opinen sobre todo cando se lles ofrece aos pequenos, valorando a súa idoneidade. Hai xente válida dabondo. Aprovéiteno.

Foto de Isabel Ab.

 Vaia desde aquí o noso agradecemento e o noso ofrecemento a colaborar en todo aquilo que poida supoñer unha mellora á calidade educativa das nosas escolas e do noso concello.

Advertisements

InnovArte Premio de Pedagogía Marta Mata 2016

In PremiArte on 30/11/2016 at 08:09

img_9027-1

Onte polo serán recibimos en Barcelona o prestixioso Premio de Pedagogía Marta Mata 2016 polo libro “Los hilos de infantil. InnovArte Educación Infantil”, que será publicado en español pola editorial Octaedro, en catalán por Rosa Sensat e, agora tamén, en galego pola editorial Galaxia.

Hai moito tempo que acariñabamos a idea de reunir nun libro algunhas das experiencias más significativas de InnovArte e así o fixemos con motivo de concorrer ao premio que convoca dende fai 36 anos a Asociación de Mestres Rosa Sensat.

A modo dunhas tecedoras que imos realizando un cobertor co que arroupar aos nosos cativos, introducimos vinte fíos ou constantes que sempre están presentes nas nosas prácticas escolares; poderían ser máis ou menos, pero son en definitiva os que nós consideramos deben guiar a educación dos nenos e nenas e que, desafortunadamente, se están a esquecer a favor doutros menos relevantes. Se logramos que os pequenos gocen coas súas conquistas, descubran aos outros, aprendan a manifestar os seus afectos, conecten coa Natureza e coa arte, valoren as pequenas cousas, xoguen e gocen, usen a lóxica para a vida achegándose ao pensamento científico e á sabedoría popular, se admiren coa beleza do cotián, esperten os sentidos, solten a lingua, se abran ao non académico, celebren a vida, aprendan a gardar recordos fermosos, descubran a contorna máis inmediata, se inicien no amor polos libros e a lectura, gocen da súa infancia como nenos, todo isto sumado a que sexan quen de manifestar agradecemento polo que a vida e as persoas lles dan, cremos que pouco máis e pouco menos se pode pedir ás aprendizaxes a realizar na etapa infantil. Para ilustralo con exemplos, recollemos máis de setenta experiencias de vida realizadas co noso alumnado. Non podiamos soñar con mellor respaldo para esta maneira de entender a escola que a do Premio Marta Mata 2016. Como sempre dicimos, mil grazas ao xurado por considerar que facemos unha achega de interese á educación infantil.

Para nós, Rosa Sensat é un colectivo con presenza na nosa vida profesional desde os inicios a través da revista In-fan-cia e representa os valores cos que os seus fundadores deron comezo a esta andaina de máis de cincuenta anos na formación do profesorado e na renovación pedagóxica, de modo que este premio nos fai sentir máis preto dos seus ideais, que tamén son os nosos.

Nunca agradeceremos dabondo o apoio de tantas persoas amigas que sempre nos deron azos para facer medrar InnovArte, plasmando nunha publicación o devir de seis anos do blog. Vai por vós e por todos os que confiades nas nosas achegas.

Deixamos aquí as nosas palabras (discurso-mm16) á hora de recoller o premio, con elas esperamos explicar o que nos conduciu a isto, xunto co noso orgullo de ser galegas e de traballar na escola pública galega.

Premi pedagogia Marta Mata 2016: “Los hilos de infantil” de Mª de los Ángeles Abelleira i Mª Isabel Abelleira from Rosa Sensat on Vimeo.

Fáltannos palabras para describir o que onte sentimos cando fomos poñéndolle cara a tantos membros de Rosa Sensat aos que coñecíamos a través dos seus artigos e dos seus libros. Tampouco somos quen de narrar o noso orgullo e satisfacción ao escoitar a glosa dos motivos polos que elexiron o noso libro en palabras de Antoni Poch, un mestre que dixo que ata fixera unha viaxe virtual polo noso Val da Mahía para coñecer o concello de Ames e as localidades de Bertamiráns e O Milladoiro e así contextualizar as experiencias escolares que lera. Lembrou tamén, que llelo dedicamos aos nosos pais, Manolo e Lina, os que nos ensinaron que é a educación o que nos fai mellores.

Acte de lliurament del Premi de Pedagogia i els guardons Marta Mata 2016 from Rosa Sensat on Vimeo.

15272194_1252860878111107_777787495236693461_o

Despois viñeron todas as referencias na prensa catalana e galega, das que deixamos aquí a ligazón: La Vanguardia (30/11), Faro de Vigo (30/11), ABC.es (29/11), Faro de Vigo (01/12), Diari de l´Educació , así como no web de Rosa Sensat.

Agora a esperar a telo xa nas mans, primeiro en catalán e en galego e logo en español, mentres tanto volveremos pola sé desa asociación senlleira da renovación pedagóxica que agora tamén é xa a nosa casa.

dscn4837

Mil grazas a todas as persoas que ao longo destes días compartiron con nós a nosa alegría e que nos enviaron palabras de respecto profesional, ben persoalmente, por teléfono ou polas redes sociais.

Sempre en débeda con todas e todos vós.

InnovArte finalista autonómico para o Premio FAD

In PremiArte on 22/07/2015 at 07:42

logo

O día 22 de xullo recibimos a grata noticia de que o proxecto presentado por InnovArte Educación Infantil foi seleccionado como finalista autonómico para o Premio a la Acción Magistral 2015 convocado pola FAD (Fundación de Ayuda contra la Drogadicción), a Comisión Nacional Española de Cooperación coa UNESCO e BBVA, que ten como obxectivo galardoar e dar a coñecer proxectos de promoción de valores sociais realizados por docentes de centros educativos de Infantil, Primaria e Secundaria de toda España.

O Premio FAD que vai pola súa 11ª edición, nesta convocatoria engadiu unha nova categoría, a de Proxectos en Rede, pola que concorremos co título “(Re)conquistando el territorio de la infancia. InnovArte Educación Infantil: el valor de los pequeños gestos”. Pensamos que era unha boa ocasión para expoñer aquilo que levamos seis anos defendendo, que non é outra cousa que entender que toda acción educativa sobre os valores sociais ten que ser a suma de un constante traballo diario dos pequenos xestos, por enriba das grandes accións “efemerizantes” que se fan con motivo da celebración dun día marcado no calendario escolar.


IMG_0573

Unha vez pechado o prazo de presentación, en cada Comunidade Autónoma reúnese unha comisión conformada por representantes da FAD e persoas expertas en educación así como membros da administración educativa, quen seleccionan os proxectos que representarán a esa comunidade. Na segunda fase, a FAD reúne unha comisión nacional que escolmará un gañador por cada unha das tres categorías. Isto terá lugar no mes de setembro, porén temos que esperar. Malia todo, para nós xa é un logro pensar que o discurso InnovArte chega tan lonxe e ten tanta aceptación. En máis dunha ocasión tivemos a sensación de que íamos contracorrente, abonda botar unha ollada ás redes sociais nos “días especiais” nos que se conmemoran os distintos valores, para comprobar que parece que todo se reduce a iso, e logo xa non hai máis que facer. Unha da primeiras entradas de InnovArte, aló por xaneiro de 2010, xa trataba sobre esa cuestión, “Folclorización de las conmemoraciones escolares”; logo viñeron outras moitas nesa liña que se poden ler na categoría RebelArte unha das máis acariñadas por nós porque é onde volcamos toda a xenreira que nos produce esa “perversión do feito educativo”. Pero InnovArte é moito máis ca un berro desesperado, é unha xanela na que mostramos a nosa maneira de facer. Así, cando criticamos algo, sempre amosamos alternativas que, ao noso entender, son máis coherentes cos principios educativos, cos intereses e coa formación dos nenos e nenas para a promoción de valores prosociais. Neste momento, tras seis anos de traballo e 1050 entradas, no blog, pódense atopar exemplos dabondo para lograr comprender que a conciencia cidadá, social, persoal ou medioambiental ten que ser froito dun continuum no que non teñen cabida as incoherencias, que tan pronto detectan e nos reprochan os pequenos, malia que tratemos de saturarlle o entendemento cos fastos de celebracións que cada vez se asemellan máis a calquera outra cousa festiva que ao que deben ser.

Certamente, InnovArte é moito máis ca un proxecto escolar desenvolvido nas súas aulas por dúas mestras de dous centros educativos galegos, o CEIP A Maía e a EEI Milladoiro, trátase dunha acción educativa que se abre a milleiros de persoas (docentes, familias, educadores, estudantes, e outras moitas interesadas na formación dos máis novos); así o vén constatando a través da súa presenza no mundo virtual, así como en todas as accións formativas nas que é convidado a participar (cursos, congresos, xornadas, medios de comunicación e revistas especializadas). Recoñecementos como os premios Mestre Mateo 2011, o Francisco Giner de los Ríos 2012, ou ser seleccionado para representar a España na Rede Iberoamericana de Educación Infantil, déronlle unha proxección ao blog coa que non podíamos contar no momento no que comezamos esta andaina.

Vaia por diante o noso agradecemento á comisión autonómica, porque, insistimos, para nós, xa é un recoñecemento de que o discurso InnovArte é compartido desde eidos tan senlleiros como son a propia administración educativa, a Universidade e institucións cuxa finalidade principal é a mellora educativa e promoción de valores prosociais.

Deixamos aquí a ligazón ao proxecto presentado, á noticia recollida no xornal La Voz de Galicia, así como a un vídeo no que condensamos o que é InnovArte, as súas constantes e porque entendemos que debemos Re(conquistar) o territorio da infancia.

I Rede Iberoamericana de Educación Infantil (4): aloxamento na Residencia de Estudiantes de Madrid

In InformArte,PremiArte on 20/02/2015 at 07:37

Seguimos contando en que consistiu o I Encontro da RIEI.

Un dos maiores acertos da organización do encontro da I Rede Iberoamericana de Educación Infantil foi aloxarnos na Residencia de Estudiantes de Madrid.

La Residencia de Estudiantes, desde su fundación en 1910 por la Junta para Ampliación de Estudios hasta 1936, fue el primer centro cultural de España y una de las experiencias más vivas y fructíferas de creación e intercambio científico y artístico de la Europa de entreguerras. En 1915 se traslada a su sede definitiva en la madrileña Colina de los Chopos. Durante toda esta primera etapa su director fue Alberto Jiménez Fraud, que hizo de ella una casa abierta a la creación, el pensamiento y el diálogo interdisciplinar. Tanto la Junta como la Residencia eran producto de las ideas renovadoras de la Institución Libre de Enseñanza, fundada en 1876 por Francisco Giner de los Ríos.

La Residencia se proponía complementar la enseñanza universitaria mediante la creación de un ambiente intelectual y de convivencia adecuado para los estudiantes. Características distintivas de la Residencia fueron propiciar un diálogo permanente entre ciencias y artes y actuar como centro de recepción de las vanguardias internacionales. Ello hizo de la Residencia un foco de difusión de la modernidad en España, y de entre los residentes surgieron muchas de las figuras más destacadas de la cultura española del siglo XX, como el poetaFederico García Lorca, el pintor Salvador Dalí, el cineasta Luis Buñuel y el científico Severo Ochoa. A ella acudían como visitantes asiduos o como residentes durante sus estancias en Madrid Miguel de Unamuno, Alfonso Reyes, Manuel de Falla, Juan Ramón Jiménez, José Ortega y Gasset, Pedro Salinas, Blas Cabrera, Eugenio d’Ors o Rafael Alberti, entre muchos otros.

La Residencia fue además foro de debate y difusión de la vida intelectual de la Europa de entreguerras, presentada directamente por sus protagonistas. Entre las personalidades que acudieron a sus salones figuran Albert Einstein, Paul Valéry, Marie Curie, Igor Stravinsky, John M. Keynes, Alexander Calder, Walter Gropius, Henri Bergson y Le Corbusier, entre muchos otros. A menudo, estas personalidades fueron invitadas por dos asociaciones privadas que colaboraron activamente con la Residencia y unieron su labor a un amplio sector de la sociedad civil: la Sociedad de Cursos y Conferencias y el Comité Hispano-Inglés.

Para nós, poder vivir esta experiencia foi un regalo. Unha vez se chega á Colina de los Chopos, tense a sensación de trasladarse no tempo. Só de pensar nos intelectuais que por aquí pasaron e deixaron a súa pegada, dá vertixe.  Sendo un lugar austero, como de college, sen grandes luxos, o trato é exquisito. Sito no centro de Madrid, parece un oasis de calma que propicia o estudo, a lectura, a conversa e a reflexión.

Hoy la Residencia es, de nuevo, uno de los centros más originales del panorama cultural español.

  • Organiza numerosos actos públicos, en los que intervienen muchos de los protagonistas actuales de las artes y las ciencias como Mario Vargas Llosa, Pierre Boulez, Martinus Veltman, Ramón Margalef, Jacques Derrida, Blanca Varela o Massimo Cacciari, entre otros. Conferencias, mesas redondas, conciertos, lecturas de poemas, encuentros o exposiciones convierten a la Residencia en un espacio abierto al debate, la reflexión crítica y la creación en torno a las tendencias de nuestra época.
  • En ella conviven cada año, en estancias generalmente inferiores a una semana, cerca de 3.000 investigadores, artistas y profesionales de los campos, más diversos, procedentes de todo el mundo.
  • En el Centro de Documentación puede consultarse un conjunto único de fondos bibliográficos y documentales, especializado en la historia intelectual y la ciencia contemporáneas, principalmente del primer tercio de siglo. Destacan los archivos particulares de Federico García Lorca, Luis Cernuda, Jesús Bal y Gay, Fernando de los Ríos o León Sánchez Cuesta, y los de instituciones como la Junta para la Ampliación de Estudios o el Museo Pedagógico Nacional. Las descripciones de los fondos documentales y bibliográficos y un conjunto de imágenes de los propios documentos digitalizados están disponibles en la Red de centros y archivo virtual de la Edad de Plata de la cultura española contemporánea (1868-1936), proyecto que lidera la Residencia de Estudiantes y que cuenta con la financiación de la Fundación Marcelino Botín.
  • Desarrolla distintos proyectos de investigación siguiendo dos líneas principales: el estudio y la difusión de su legado histórico y el análisis de las tendencias actuales de pensamiento con el objetivo de explorar el porvenir de la cultura.
  • En 1990 recuperó su viejo sello editorial, con el que publica los resultados de su labor investigadora y algunos de sus cursos, lecturas de poemas o ciclos de conferencias. Prepara, además, ediciones críticas de sus textos históricos y rescata excepcionales testimonios como elArchivo de la Palabra o la revista Residencia.
  • El 28 de marzo de 2001 se inauguró la rehabilitación arquitectónica integral de la Residencia de Estudiantes con los trabajos de renovación de los pabellones Central y Gemelos, el amueblamiento del conjunto de los edificios y la urbanización y ajardinamiento del entorno de la Colina de los Chopos.

Na actualidade é un centro con constante actividade, así, a máis da exposición Redes Internacionales de la Cultura española 1914-1939, tamén puidemos ver unha sobre o escritor galego Ramón María del Valle-Inclán, “Otros verbos, nuevas lecturas: Valle-Inclán traducido [1906-1936]“, organizada polo Consello da CulturaGalega e dedicada á recepción internacional do dramaturgo arousán a través da tradución da súa obra a distintos idiomas.

Neste vídeo, elaborado con motivo da celebración do centenario da Residencia de Estudiantes (1910-2010), pódese ver o que foi e o que é hoxe, un lugar de encontro para a cultura internacional aberto ao debate e á reflexión sobre as correntes de pensamento e creación neste comezo de século. Aquí teñen lugar cursos, conferencias, encontros, lecturas de poemas, concertos e exposicións, prestando especial atención tanto á recuperación dun período especialmente significativo da historia intelectual como ás novas tendencias nas diversas áreas de coñecemento e aplicación das novas tecnoloxías.

Ao longo da semana que alí permanecemos vimos que a Residencia de Estudiantes é un fervedoiro de actividade desde primeiras horas da mañá -xa que logo, é tamén a sé do Consejo Superior de Investigaciones Científicas,CSIC-, ata ben entrada a noite con ciclos de conferencias ou concertos.

Non queremos deixar de agradecer a oportunidade única que nos brindou á organización, permitíndonos aloxarnos nun lugar tan emblemático da renovación educativa en España, no pasado e no presente.

La Residencia conserva su función de alojamiento, dirigida en la actualidad a investigadores, artistas y creadores de diversos campos y procedencias que residen durante periodos normalmente inferiores a una semana. La Residencia dispone ahora de 90 habitaciones y de servicios de cafetería y restaurante abiertos tanto a los residentes como al público general.

Cerca de 3.000 personas se alojan anualmente en la Residencia. La relevancia profesional de los residentes fomenta un especial clima de intercambio interdisciplinar que la convierte en un campus informal de las ciencias, las artes y las humanidades. Este ambiente está propiciado por la convivencia diaria, desde la tertulia a la hora del café hasta el debate entre los especialistas.

Un caso especial es el de los becarios. Varios jóvenes investigadores y artistas, que obtuvieron las becas convocadas por la Residencia y el Ayuntamiento de Madrid, residen durante el curso en los Pabellones Gemelos.

I Rede Iberoamericana de Educación Infantil (3): integrantes

In InformArte,PremiArte on 19/02/2015 at 08:04

Seguimos falando dos participantes no encontro da I Rede Iberoamericana de Educación Infantil.

Blanca Elena Ibáñez de Martínez e Clara Ofelia Escobar Zacarías de Paraguai, son un claro exemplo da relación que debe darse entre a administración educativa e os encargados de executar os programas institucionais. Estas dúas amigas paraguaias levan a cabo iniciativas relacionadas coa mellora da educación á primeira infancia, enmarcadas no Plan Nacional de Desarrollo Integral de la Primera Infancia; Blanca desde o Ministerio coordina programas, participa nos procesos selectivos de docentes, nos desenvolvementos curriculares e nos pactos con outras institucións que tamén interveñen cos nenos e nenas; Clara, coa súa vitalidade e alegría, pon en marcha esas actuacións relacionadas coa formación de docentes ou de mediadores, empregando tanto a visita a distintos puntos da rexión, como a participación en programas de radio nos que proporcionan unha formación non formal de todas aquelas persoas que teñen entre as súas responsabilidades a crianza dos nenos e nenas.
Blanca e Clara, sen perder o entusiasmo e alegría coa que viaxan polo país, fálannos da situación dalgúns pequenos en Paraguai, aos que unha vez satisfeitas as súas necesidades máis básicas (alimentación e asistencia sanitaria), dinnos que deben suministrarlle “vacunas afectivas”, xa que logo, son moitos os pais que non saben manifestarlle o cariño aos seus fillos, así deben fortalecer o vínculo afectivo pais-fillos como unha labor educativa máis.
Ao igual que fixemos coas outras compañeiras falamos devagar sobre nenos sometidos a abuso e maltrato ou trato neglixente; de nenos vítimas de venda, trata, secuestro ou explotación sexual; de adopcións, condicións de vida, acceso ao benestar, e de servizos de apoio do Estado para a crianza. Así soubemos do Programa de Provisión de Útiles Escolares, e do Programa Abrazo unha iniciativa institucional para a diminución progresiva do traballo infantil que suma os compoñentes de rúa, familia, centros e redes de protección.


Adriana Luongo Tuso e Dorys Marlene Beloqui Seijas de Uruguay, dúas loitadoras polo empoderamento da, agora desacreditada, escola pública, dúas compañeiras que non se coñecían ata que se atoparon no aeroporto, e das que temos a seguridade fraguarán unha amizade de por vida. Adriana, directora dun xardín de infancia, o CAIF de Montevideo, muller feliz e agradecida do que a vida lle brinda cada día e Dorys unha educadora de xardín 0-3, o CAIF Garabatos de Flores.
O Plan CAIF (Centros de Atención a la Infancia y la Familia) é a Política Pública de Atención Integral á Primeira Infancia, de alianza entre o Estado (baixo a responsabilidade do INAU) e as Organizacións da Sociedad Civil. Ofrecen cobertura a máis de 47.000 nenos/as, distribuídos en 372 centros por todo o país nos que atenden tanto aos pequenos de 0 a 3 e ás súas familias
Cada Centro CAIF conta cun equipo de traballo interdisciplinario (dous mestres/as ou o licenciados/as especializados en educación inicial, un en cada quenda, un traballador/a social, un psicólogo/a, un psicomotricista, un coordinador de xestión, educadoras referentes de grupos, cociñeira y auxiliar de servizo responsable do funcionamento do mesmo, que se coordinan co equipo central do Plan CAIF nas diferentes disciplinas, garantindo así a calidade de atención para todos os seus usuarios. Nos CAIF desenvolven obradoiros semanais para nenos/as de 0 a 24 meses e para as súas familias. Estes espazos de interacción de persoas adultas con outros nenos facilitan vivir experiencias de aprendizaxe significativo brindando apoio ás familias para desenvolver as súas capacidades en prácticas de crianza, estimulación psicomotriz e hábitos de alimentación saudables. Asemade, ofrecen atención diaria para pequenos/as de 2 e 3 años con actividades dirixidas a potenciar o seu desenvolvemento global que se complementan con actividades para as familias.
Ver páxina web e acceso a todos os folletos e publicacións do CAIF.

Luisa Ramírez, de Toledo en España, directora da Escola Infantil Castilla la Mancha, unha muller encantadora que nos acolleu na escola co cariño que se recibe na propia casa, mostrándonos o seu bo facer, froito de moitos anos de traballo e de pequenas conquistas diarias. Desta escola falaremos máis de vagar noutra entrada dedicada ás visitas, pero non queremos deixar pasar ocasión de manifestarlle o noso agradecemento e pedirlle desculpas polos nervios lóxicos previos á visita na que tantas persoas expertas en educación e representantes da administración autonómica e estatal mirarán con lupa o alí realizado. O proxecto educativo “Biblioteca Escolar: Colorín” desta escola, foi seleccionado polo Ministerio de Educación, Cultura y Deporte para representar a España en Redes Iberoamericanas de innovación educativa. O seu proxecto de biblioteca escolar consiste nun plan de lectura para toda a comunidade educativa, ferramenta fundamental ao servizo dos nenos/as, cuxo obxectivo é favorecer o desenvolvemento de habilidades e competencias lingüísticas e lectoras do alumnado como base para a adquisición de coñecemento e aprendizaxe.

Ángeles Abelleira Bardanca de Galicia, coautora xunto coa súa irmán Isabel Abelleira Bardanca do blog InnovArte Educación Infantil, a experiencia seleccionada para representar a España no tramo 3-6 na I Rede Iberoamericana de Educación Infantil. De nós pouco que engadir ao xa dito neste blog ao longo de cinco anos, tan só dicir que defendemos o discurso InnovArte, coma un alegato a favor da infancia que se fai desde un país onde non se dan situacións tan dramáticas (ou nunha porcentaxe tan elevada) coma as expostas por outros países, malia todo, os nenos e nenas aquí tamén corren moitos riscos, entre eles o que nós denominamos “o rapto o espolio do patrimonio da infancia”que poderíamos resumir nos seguintes apartados e que son os que enchen os máis de mil post que contén o blog:
-no ámbito escolar: presión, falta de sosego, asignaturización, segmentación do tempo, sacralización da tecnoloxía e dos idiomas, prevalencia do congnitivo, fomento do consumismo, conversión das escolas en centros de día con microespacios en macrocentros supermasificados.
-no ámbito familiar: abuso/mal uso da conciliación, sobrecoidados vs. falta de atención, ausencia de referentes adultos, primacía dos “entretementos educativos” sobre o relacional, culpabilización dos nenos das problemáticas adultas.
-no ámbito social: sobreculturización da infancia, perversión da conciliación da vida escolar/familiar/laboral, clientelización a través dos nenos, marcaxe e medicalización da infancia, exceso de mercadotecnia educativa.
-no ámbito da cultura do lecer: exceso de “programación educativa”, mala consideración do tempo libre ou de descanso, primacía do tecnolóxico, anticipo de temáticas/problemáticas non propias da infancia (contranatura) na literatura, no cine e nas series (soidade, depresión, enfermidade, morte…).
-no ámbito da administración: esixencia semellante á doutros niveis educativos, asimilación a etapas superiores, anticipación curricular, sobreoferta descoordinada de actividades desde a administración local, asociacións, institucións e ONGs.
Trala exposición do “discurso InnovArte”, da concepción de infancia, de mestra, de escola e de formación do profesorado, pasamos á presentación da estrutura e contido do blog, así como do número e país de orixe dos nosos seguidores e visitantes, maioritariamente de toda América.
Certamente, foi un inmenso orgullo poder formar parte desta I Rede Iberoamericana de Educación Infantil coa humilde iniciativa de tan só dúas mestras de infantil. Esta foi unha desas sorpresas que se agochan nas reviravoltas da vida profesional. Grazas mil por contar con nós.
Esperamos que soubéramos dar conta das traxectorias e iniciativas educativas dos dez integrantes da Rede, xa que logo non é cousa doada, resumir aquí as súas historias de vida profesional.

Este balance non estaría completo sen mencionar a Belén de la Torre da OEI, a Beatriz Fernández, asesora do INTEF e a Mar Jiménez Xefa de Área de Formación e Relacións Institucionais do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte, as tres sempre pendentes de nós, das nosas necesidades, da nosa comodidade e de facernos sentir xente importante. Isto pode parecer irrelevante, pero non é en absoluto banal. A meirande parte de nós somos persoas anónimas en todo o que é a rexión iberoamericana, pero ao longo de cinco días fixéronnos sentir que as nosas achegas eran moi válidas, e isto é algo que non esqueceremos nas nosas vidas, marcando un fito que determina un antes e un despois de Madrid. Grazas a todas elas e ás persoas que nos permitiron as visitas e as recepcións das que fomos obxecto. Lembrarémonos de todos eles, con especial afecto para Paco o condutor do autobús no que fixemos os desprazamentos, outra das persoas ás que se lle nota que ama o seu traballo.

Agora, nas vindeiras entradas, falaremos das visitas e actividades desenvolvidas ao longo de cinco días en Madrid.

I Rede Iberoamericana de Educación Infantil (2): integrantes

In InformArte,PremiArte on 19/02/2015 at 08:03

Seguimos relatando o encontro no que participamos nos pasados días en Madrid.

Colombia, El Salvador, España, Paraguai, Uruguai, son os cinco países que foron escollidos a través da OEI para participar nesta I Rede Iberoamericana de Educación Infantil, en función das peticións priorizadas que estableceron canto ás temáticas propostas: educación inicial, educación inclusiva e tecnoloxías educativas. De cada un dos países enviaron a dúas persoas, seleccionadas pola súa participación en programas relacionados coa atención á infancia. O procedemento de escolma foi establecido polas respectivas oficinas nacionais da OEI, así en España abriuse unha convocatoria a través da cal cada Comunidade Autónoma presentaba as súas candidaturas para a posterior valoración por parte do persoal do Ministerio de Educación Cultura e Deporte e da OEI, aplicando un baremo no que se computaba tanto a relevancia da experiencia, os premios recibidos, así como as publicacións sobre a mesma. Para representar ao noso país escolmouse a Escola Infantil Castilla la Mancha de Toledo, polo ciclo 0-3, e InnovArte Educación Infantil polo tramo 3-6. Nos outros catro países as formas e criterios de selección foron diversos, agora ben, visto xa con retrospectiva, cremos que totalmente acertados. O primeiro día, e aínda coñecendo moi por riba as diferentes iniciativas, tiñamos por certo que estabamos entre os mellores, entre auténticos heroes e heroínas da educación infantil. Calquera dos que tivemos a honra de coñecer a Diego, Mónica, José Salvador, Silvia, Dorys, Adriana, Blanca, Clara e Luísa, sabemos que foron a mellor mostra do bo que se está a facer nos seus países pola mellora da calidade de vida da infancia. De seguro que haberá centos, milleiros de persoas coma eles, coma nós, que tamén merecerían formar parte desta Rede, iso pensabámolo todos xa que logo nos considerábamos uns privilexiados por ter a fortuna de estar alí. Nunca se sabe que é o que nos leva a estar nun sitio nun momento, azar, destino, oportunidade…, cadaquén atribuirállelo ao que considere, pero, certamente foi unha ocasión única e inesquecible para todos nós. Grazas a quen o fixo posible e nos permitiu coñecer a:

Diego Alexander Enríquez Cajigas de Putumayo en Colombia. A Diego sempre o recordaremos coma un mozo licenciado en Filosofía, cunha sólida formación teórica e coa realización dun traballo a pé de obra que poucos de nós seríamos quen de resistir. Se nós viaxamos a diario nun coche para ir aos nosos postos, Diego faino en canoa ou en moto polas trochas do Putumayo, a porta da Amazonia colombiana (como di el, sempre polas máis anchas para non acabar en sitios indesexados), atopándose a case a cotío coas guerrillas, cos campesiños que son desafiuzados dos seus campos de cultivo por non ter papeis que lle acrediten a propiedade fronte ás grandes multinacionais, vendo os nocivos efectos na saúde dos nenos da aplicación de glifosatos para o exterminio das plantacións de coca, e loitando contra o “destino” dos nenos nas guerrillas e das nenas en casamentos concertados con homes que lles dobran ou triplican a idade. Neste panorama el fala da resiliencia, que é a “arma” coa que loita a súa organización, a Fundación Fraternidad, unha entidade privada que basea o seu traballo social na nenez e mocidade do Putumayo, tratando de crear ambiente saudables, harmónicos e prósperos a través de programas de saúde, educación e de xeración de ingresos dirixidos a familias vulnerables que habitan na rexión amazónica. Ver vídeo institucional.

Este home o os seus compañeiros/as da Fundación Fraternidad, desenvolven unha estratexia nacional chamada “De cero a siempre”, porque xa comezan con nais xestantes no traballo de restitución dos dereitos que lles son negados, crendo que estas accións lles deixarán unha pegada para o resto das súas vidas. Cren que a educación é a única posibilidade de salvación dun pobo sempre maltratado. Así, sen horarios -debido á singularidade da poboación á que atenden-, sen locais –chozas, eiras, casas-, realizan encontros educativos grupais, nos que forman aos adultos como mediadores ou educadores familiares que serán os encargados de transmitirlle á comunidade suxestións sobre a mellora das condicións de vida no fogar, sobre a atención ás crianzas, así como de inculcarlles a idea de que os nenos son suxeitos de dereitos non obxecto deses dereitos.

Como cando escoitamos algo sempre tratamos de establecer comparanzas co que nos é coñecido, eu, cando Diego contaba a súa labor, pensaba no noso querido programa de Preescolar na Casa, agás que neste caso se desenvolve na selva.

Mónica Ordoñez Mora de Cali en Colombia, quen tamén quedará no recordo de todos os participantes pola súa capacidade de sobrepoñerse a un dramático golpe do destino no seu primeiro día de estancia en España. Aí é onde se nota que son xente dunha pasta especial; calquera outro no seu lugar abateríase, pero ela non, antepuxo o profesional ao persoal, pensando que non podía nin debía desaproveitar esta oportunidade que lle brindara a OEI para dar a coñecer a labor que desenvolve a Fundación Dar Amor-Fundamor, na que traballa e que viña a sumarse a toda unha traxectoria de recoñecementos, nacionais, europeos e internacionais. Un caso máis de resiliencia.

Fundamor é unha organización non gubernamental con sé na cidade de Cali, con máis de 21 anos de experiencia en intervención social dirixida a máis de 80.000 persoas, beneficiadas a través dos seus programas e servizos dirixidos a poboacións en situación de vulnerabilidade en todo o país, incluíndo a máis de 560 nenos e mozos afectados polo VIH/SIDA procedentes de todas as rexións de Colombia. Nos seus inicios, no 1992, comezaron atendendo a persoas adultas, e máis tarde reorientaron as súas actuacións cara unha crecente poboación de nenos e nenas que naceron co virus, dando así lugar á creación dun modelo de atención en saúde, educación, acollida e protección, contribuíndo a incrementar a expectativa de vida esperada para eles, e logrando ademais a inclusión social á que teñen dereito como cidadáns.

Ao tempo, Fundamor, tamén estableceu como estratexia de intervención a prevención e sensibilización fronte ao VIH/SIDA, incluíndo programas dirixidos a todas as idades, xerando coñecemento e valor engadido que se traduce en capacitación, vídeos, metodoloxías, ferramentas de apoio e publicacións ao servizo da comunidade.

Mónica traballa no Centro de Desarrollo Infantil “Semillas de Amor”, un centro terapéutico preescolar que fai unha “inclusión á inversa”con 160 nenos/as de Jamundí e do Val de Lili, e no que contan con 15 espazos de aprendizaxe significativos, cada un deles cunha función dirixida a un momento específico no desenvolvemento dos nenos, sendo o rol da mestra o de propiciadora das aprendizaxes e da participación dos menores seguindo os pasos de motivación, acordos, actividade, peche e avaliación. Os devanditos espazos de aprendizaxe son: casa das bonecas, maxia musical, aldea da paz, malabares, parque, xogando e aprendendo, pequenos lectores, exploradores, mundo máxico, mans creativas, horta, pensadores, a casa da ledicia, grandes científicos, e construtores.

Neste momento, Fundamor, está embarcada no proxecto de construción da Ecoaldea Madivá, un espazo máis de aprendizaxe e de inclusión para dar Amor.

Silvia Rebeca Ramos de Caprile e José Salvador Alvarenga Rivera da Universidade Gerardo Barrios de El Salvador. Dous profesores universitarios que neste momento están botando a andar un máster, a Maestría en Educación integral a la primera infancia, que se enmarca entre as accións prioritarias de El Salvador para a “Política nacional y modelo de educación para el desarrollo integral para la primera infancia”. Eles veñen dun país que está tentando pechar as feridas abertas tras máis de dez anos de guerra; un lugar onde a xente está afeita a ver a crueldade dos sanguinarios mareros e a extorsión das maras; un sitio cunhas problemáticas sociais como as que deseguido se apuntan segundo os datos do propio Ministerio de Educación: 3 de cada 10 feminicidios son nenas menores de 18 anos, o inicio da vida sexual nas nenas é aos 10 anos, 8 de cada 10 violacións é contra as nenas sendo o 75% as mans dos seus familiares. Así, tal e como apuntaba Silvia, fíxose preciso un Pacto pola educación da infancia no que participan todas as institucións nacionais relacionadas coa infancia para camiñar dun xeito coordinado unindo sinerxías.

Silvia que participou no traballo desa Comisión estatal, falaba con ilusión de que se colocou á infancia no centro de todas as actuacións sanitarias, asistenciais, educativas e familiares, tanto a nivel nacional, rexional ou local, así se crearon os Comités locales de Promoción de Derechos de la infancia, últimos garantes da atención aos nenos e nenas.

Eles dous, Silvia e José Salvador, saben que indubidablemente, calquera cambio educativo ten que pasar pola mellora da selección e formación do profesorado, a máis da oferta do que denominan “la malla curricular” e de modelos ou exemplificacións didácticas que lle dean corpo ao discurso curricular.Un dos pasos iniciais foi o establecemento do Plan de Estudios para o Profesorado y Licenciatura  de Educación Inicial y Parvularia a través do Acordo Nº. 15-1043 no que se establece o Perfil do profesorado, definindo competencias canto ao que deben coñecer, facer (coa infancia, coa familia, coa comunidade) e como deben ser e convivir.

Todos os que os escoitamos, sabemos que con persoas coma eles, comprometidas coa educación, é posible que chegue a bo porto este ilusionado cambio no que están a traballar.

Seguir lendo.

I Rede Iberoamericana de Educación Infantil (1): programa de mobilidade docente

In InformArte,PremiArte on 19/02/2015 at 08:02

No mes de xuño xa anunciáramos que InnovArte Educación Infantil fora seleccionado para representar a España na Rede Iberoamericana de Innovación Educativa, e agora chegou o momento do primeiro encontro que tivo lugar en Madrid nos pasados días coa finalidade de crear a Rede de Educación Infantil.

Esta é a información que sacou da mesma a OEI.

La Organización de Estados Iberoamericanos para la Educación, la Ciencia y la Cultura (OEI) en coordinación con el Ministerio de Educación, Cultura y Deporte han preparado la agenda de actividades que los diez docentes participantes en el “Programa de Redes de Movilidad del Profesorado: Red Iberoamericana de Educación Infantil”, que lidera España, van a realizar entre los días 9 y 13 de febrero en centros e instituciones educativas de Madrid y Toledo.

En el marco del proyecto centrado en el desarrollo profesional docente, esta iniciativa tiene como objetivo la creación de redes académicas de formación al profesorado, el impulso y fortalecimiento de redes de innovación y el intercambio de experiencias entre instituciones educativas de diferentes países, promoviendo con ello la investigación educativa.

De esta forma, Blanca Elena Ibañez de Martinez y Clara Ofelia Escobar Zacarías, procedentes de Paraguay, Dorys Marlene Beloqui Seijas y Adriana Luongo Tuso de Uruguay, Silvia Rebeca Ramos de Caprile y José Salvador Alvarenga Rivera de El Salvador, Diego Alexander Enríquez Cajigas y Mónica Ordoñez y las españolas Luisa Ramírez y Mª Ángeles Abelleira conocerán prácticas innovadoras y creativas de aprendizaje centradas en la educación inicial.

El proyecto de desarrollo profesional de los docentes, que incluye la movilidad del profesorado, fue aprobado en la Conferencia de Ministros de Educación de Panamá en septiembre de 2013 y se puso en marcha pocos meses después tras una reunión en Montevideo con representantes de todos los Ministerios de Educación iberoamericanos, entre ellos España.

Para lograr los objetivos planteados, se han identificado las experiencias innovadoras de cada país, estableciendo acuerdos entre ellos para desarrollar las redes de innovación y los intercambios de los profesionales que cada ministerio ha seleccionado para ser partícipes de estas experiencias, que incluyen encuentros formativos, seminarios, grupos de reflexión y talleres.

De esta forma, el proyecto espera también contribuir a la profesionalización de los docentes y facilitar el intercambio de información y vivencias entre países, especialmente sus buenas prácticas, en este caso en educación infantil.

El fortalecimiento de la profesión docente constituye unos de los ejes prioritarios de actuación de la Organización de Estados Iberoamericanos para la Educación, la Ciencia y la Cultura (OEI) y tiene, en consecuencia, presencia destacada en el proyecto «Metas Educativas 2021: la educación que queremos para la generación de los Bicentenarios”.

Nas vindeiras entradas daremos conta desta magnífica oportunidade profesional que nos permitiu coñecer de primeira man o que se está a facer en outros países iberoamericanos. Con motivo de darlle orde á infinidade de momentos que vivimos, organizamos a información en varias entradas nas que falaremos dos participantes, das visitas realizadas, así como do balance da experiencia e dos proxectos de futuro.

InnovArte Infantil para a Rede Iberoamericana de Innovación

In InformArte,PremiArte on 05/06/2014 at 06:05

3

Recibimos con tanta ilusión coma responsabilidade a noticia de que InnovArte Educación Infantil é un dos dez proxectos innovadores seleccionados (único 3-6) para representar a España na Rede Iberoamericana de Innovación, unha iniciativa da Organización de Estados Iberoamericanos para a Educación (OEI).
Ao abeiro do Plan Marco Metas educativas 2021, na pasada Conferencia de Ministros iberoamericanos celebrada en Panamá en setembro de 2013 aprobouse o proxecto de desenvolvemento profesional dos docentes que inclúe a mobilidade do profesorado, dándolle así un pulo para a creación de redes de innovación e intercambio de experiencias entre institucións educativas identificadas por países contribuíndo á profesionalización dos docentes. Así, a OEI, a través dos departamentos educativos de cada país membro fará a escolma das experiencias que considere para este intercambio.
En España correspondeulle a selección ao Ministerio de Cultura, Educación e Deporte a través do INTEF, de entre as candidaturas presentadas por cada unha das comunidades autónomas relacionadas con tres ámbitos: educación infantil (1º e 2º ciclo), educación inclusiva e novas tecnoloxías. Como criterios para a súa valoración tívose en conta que as experiencias foran premiadas con anterioridade e que estivesen publicadas.
Vaia desde aquí o noso agradecemento a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia por confiar en nós presentando e avalando a candidatura de InnovArte Infantil. Esperamos estar á altura das expectativas e sobre todo, esperamos que sexa unha ocasión para coñecer experiencias innovadoras na educación infantil iberoamericana, e tamén, como non, para mostrar con orgullo o que miles de docentes facemos día a día na escola pola educación dun país.
InnovArte é un fío invisible que, desde fai cinco cursos, une persoas que comparten un sentimento, unhas crenzas e unhas expectativas sobre a educación da primeira infancia, creando un sentido de pertenza a unha comunidade virtual que supera fronteiras xeográficas, facilitada polo feito de compartir un idioma común, o español ou o galego. Así agora contamos poder coñecer algunhas das persoas que seguen InnovArte Infantil desde países como México, Argentina, Colombia, Chile, Perú, Venezuela, Ecuador, Uruguay, Guatemala, Costa Rica, República Dominicana, Bolivia, El Salvador, Panamá, Paraguay, Brasil, Honduras, (ranking dos 20 primeros segundo o número de visitantes) ou demáis países iberoamericanos. Sempre dicimos que lograr a fidelización dun público tan numeroso e tan diverso ao longo de tan prolongado período é algo que só se consigue desde a honestidade profesional coa dedicación de moito esforzo e de tempo. Pero ten moitas compensacións. Esta é unha delas.

Dade por feito que seremos “cronistas” desta primeira edición das Redes Iberoamericanas de Innovación dando conta, coma sempre, de todo o que vexamos, escoitemos e percibamos.

Entrega dos premios Francisco Giner de los Ríos

In PremiArte on 17/04/2013 at 06:45

???????????????????????????????

O pasado mércores tivo lugar a entrega dos premios Francisco Giner de los Ríos á mellora da calidade educativa, que nesta XXVIII edición, recoñeceron a achega de InnovArte Educación Infantil. Para nós foi a culminación dunha aposta feita o 15 de outubro cando decidimos concorrer a este prestixioso certame educativo. Logo viñeron as dúbidas e as inseguridades, xa que logo, sempre dicimos que presentarse a un premio entraña un grande risco, que vai máis alá do traballo que supón, e que non é outro que o dano que se lle pode ocasionar á autoestima se as cousas non saen ben. Por sorte para nós, foinos ben e a piques de rematar o ano, chegounos a boa nova.

Agora soubemos que foron cento trinta e cinco as experiencias educativas presentadas, valoradas por un xurado integrado por membros da Real Academia Española (RAE), do Consello Superior de Investigaciones Científicas (CSIC), do Ministerio de Cultura, Educación y Deporte (MECD), e outras personalidades de recoñecido prestixio no eido da educación entre as que se atopan o Reitor da Universidade de Madrid, a historiadora Carmen Iglesias e a directora do IES Ramiro de Maeztu, Coral Báez Otermín. En palabras do presidente da Fundación BBVA, canto mellor é o xurado, maior garantía é dunha boa selección.

Nesta ocasión tan especial para nós, as dúas irmáns Abelleira, quixemos estar acompañadas pola nosa nai e pola nosa pequena Casilda. Tres sensibilidades e tres percepcións diferentes do feito educativo: a dos nosos pais, que desde ben cativas nos ensinaron a respectar aos mestres e nos fixeron entender que a educación sería o único que nos faría medrar rectamente, e así chegar a onde eles non puideran; a da nosa filla/sobriña, que esperamos entenda as compensacións da dedicación e compromiso da súa nai e da súa tía para coa educación, malia que isto lle reste tempo a ela; e a nosa, que tras moitos anos ilusionadas coa nosa profesión, despois de moitos esforzos e investimentos propios, os nosos ánimos xa empezaban a esmorecer. Quen nos coñece, sabe/entende o especial que foi ese momento.

Asemade, estivemos acompañadas polo Vicepresidente do Consello Escolar de Galicia, que acudiu en nome da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, xesto e elección que agradecemos, nomeadamente, por tratarse dun membro do máximo foro educativo de reflexión, participación, expresión e aportación de ideas dos representantes de todos os sectores sociais da Comunidade Autónoma de Galicia. A vólta tamén fomos recibidas polo conselleiro que quixo coñecer máis de preto InnovArte.

Nos días previos, e por mor da recepción que nos dispensou o rexedor do concello no que traballamos -e vivimos-, a noticia saltou aos medios de comunicación, que deron en denominar este premio coma o “Óscar da educación”, para que así xente puidese comprender o significado do mesmo. En todas as entrevistas que tiveron lugar, tamén agradecemos especialmente que se fixeran eco desta boa noticia, cando polo xeral, os medios só parecen interesarse polos incidentes escolares ou por aqueles episodios que non reflicten a realidade cotiá da escola, pero que chegan a embazar a súa imaxe. Deste xeito, foron moitas as persoas que souberon de nós, do traballo que se desenvolve nas escolas, e polo que recibimos os parabéns de coñecidos e moitos descoñecidos que se sentiron orgullosos da educación pública galega e dos seus mestres. Nós engadimos que o día que as noticias sobre a educación ocupen tanto espazo nos xornais e nos medios coma a moda ou o futbol –por pór un exemplo-, daquela, teremos outro país e outra cidadanía.

Durante o acto, proxectouse un vídeo cun resumo de cada experiencia para o que nós lles aportamos o breve texto que podedes ler aquí, no que facíamos unha aposta pola escola pública, pola valía do profesorado e pola diversidade, para o cal establecemos unha comparanza cun lugar emblemático na nosa traxectoria profesional: Monte Louro en Muros.

No que vimos de contar haberá quen atope fachenda e vaidade, quen faga lecturas ideolóxicas e outros desvaríos, pola contra, a nós gustaríanos que se vise o orgullo de dúas mestras froito da educación pública, que non somos máis ca unha mostra dos milleiros de mestres que hai nas escolas que día a día se desviven por sacar o mellor de cada neno e nena, contribuíndo así á mellora real da sociedade galega.

Ver fotografías.

InnovArte Infantil premio Francisco Giner de los Ríos

In PremiArte on 29/12/2012 at 10:16

A piques de cumprir tres anos, InnovArte Educación Infantil, recibe o máis prestixioso recoñecemento educativo no ámbito estatal, un premio Francisco Giner de los Ríos(Resolución BOE 25/01/2013)

Por segundo ano consecutivo, este galardón vén para Galicia; algo debemos estar a facer ben na educación infantil os mestres e as mestras galegas.

Sempre dicimos que comezamos esta aventura co ánimo de compartir con outras compañeiras; que InnovArte non é máis ca unha xanela na que amosamos o noso pensamento, as nosas expectativas, os nosos desexos, mesmo as nosas rebeldías sobre o que acontece na etapa da educación infantil, algo que facemos de forma voluntaria e gratuíta, que vemos compensado cos comentarios das persoas que nos seguen. Como ben sabedes os e as que nos seguides, os blogs InnovArte (galego e español) son tres anos de traballo diario, ás veces con máis e outras con menos forza, fortuna, ganas, orixinalidade e compromiso. Son tres anos de investimento de ilusión, tempo e cartos; a ninguén se lle escapa o custe das publicacións, das visitas de estudo e das actividades que compartimos. Tres anos xa é moito tempo se non se lle mete unha inxección de recoñecemento; non ocultamos que en máis dunha ocasión nos invadiu o desánimo, por sorte, os azos recibidos axudarannos a tirar para diante.

Isto para nós é algo longamente acariñado. Cando gañamos o noso primeiro premio de innovación educativa, fai agora doce anos, unha amiga xa nos falou desta prestixiosa convocatoria; logo durante moitos anos que estivemos fóra das aulas non tivemos nada co que presentarnos, e este ano, consideramos que nos chegara o momento de facelo; era unha proba dura, competimos por un único galardón, ao que todos nos presentamos porque honestamente cremos que estamos á altura  del. Afortunadamente para nós, o xurado tivo a ben recoñecer a labor de InnovArte Educación Infantil. Non saben ben canto llo agradecemos, xusto neste momento de inflexión.

Nun ano tan duro para os profesionais da educación, os premios obtidos son para nós coma un bálsamo que mitiga as feridas. Enorgullécenos ter gañado no 2012 un Mestre Mateo e un Giner de los Ríos, e queremos compartilo con todos e todas vós, porque sempre dicimos que o que fai grande a InnovArte son os seus lectores. Grazas a todos e a todas. Esperamos seguir estando á altura da vosa consideración.

Moitas grazas tamén ao xurado; nunca saberán o ben profesional que nos fixeron.

E sobre todo, grazas a Don Francisco Giner de los Ríos, para nós un referente que sempre tratamos guíe o noso desempeño docente. Pechamos esta entrada cunha cita do panexírico que lle dedicou o seu alumno Antonio Machado, publicado no Boletín de la Institución Libre de la Enseñanza en febreiro de 1915, e que, máis ca nunca, cómpre ter presente.

 “Don Francisco Giner no creía que la ciencia es el fruto del árbol paradisíaco, el fruto colgado de una alta rama, maduro y dorado, en espera de una mano atrevida y codiciosa, sino una semilla que ha de germinar y florecer y madurar en las almas. Porque pensaba así hizo tantos maestros como discípulos tuvo.” 

Premios Francisco Giner de los Ríos 2012

In PremiArte on 18/09/2012 at 06:57

O día 17 de xullo   publicouse no BOE a XXVIII convocatoria de Premios Francisco Giner de los Ríos a la mejora de la calidad educativa, os máis prestixiosos galardóns educativos en España.
Contan cunha dotación económica á altura do esforzo que realizan aqueles que desenvolven as experiencias educativas máis innovadoras. Isto é algo moi importante porque hai que poñer en valor o esforzo e a dedicación; os galardóns importan, pero na sociedade que vivimos, ben sabemos que o valor das cousas sempre se asocia ao seu custe. Daquela 24.000€ para o premio especial do xurado e 15.000 para cada un dos sete restantes distribuídos entre todos o niveis de ensino non universitario. Os Premios Francisco Giner de los Ríos son un referente a nivel estatal e promóveos o Ministerio de Educación Cultura e Deporte e maila Fundación BBVA.
Temos falado aquí de que hai que poñer en valor a educación, o traballo dos docentes, e non dicimos que sexa a única maneira de facelo, pero estes recoñecementos axudan, e aínda axudarían máis se fosen retransmitidos polas canles de comunicación. Faino o cine, faino a televisión, fano os músicos, os cociñeiros, e por que non os docentes? Que podería supoñer que en horario de maior audiencia se emitiran uns premios aos mestres e profesores dos fillos de calquera dos telespectadores e se lle explicara á audiencia o motivo polo que foron galardoados? Ao noso entender, sería unha maneira de poñer en valor o feito educativo, sempre e cando os traballos se axustaran aos postulados, cada vez máis vixentes de Francisco Giner de los Ríos de da Institución Libre de Ensinanza.

Somos parte dun Premio Mestre Mateo

In EmocionArte,PremiArte on 29/04/2012 at 10:18


Onte pola noite, levamos unha das grandes satisfaccións profesionais coas que calquera pode fantasiar nalgún momento: recibir un prestixiado galardón polo seu traballo.

“Area fai seis”, parte do proxecto “Dálle a volta” foi merecedor do Premio Mestre Mateo á mellor obra interactiva do 2011.

Na gala PMM11 que tivo lugar en Palexco na Coruña, retransmitida pola TVG e pola súa canle internacional, a Academia Galega do Audiovisual tivo a ben recoñecer a calidade de “Area fai seis”.

Para nós é a culminación dunha aventura que comezou en setembro de 2010, cando a directora da Escola Galega de Consumo –Esther Álvarez Fernández, a persoa con máis coñecemento sobre o fomento de consumo responsable en Galicia- nos chamou para confiarnos a elaboración dun proxecto sobre a educación do consumidor dirixido á etapa infantil. Daquela xa nos amosaron o seu interese por dispor dun conto co que facerlle ver aos nenos/as a incidencia das súas accións no consumo e no deterioro do medio, porén, aconsellamos recorrer á que, para nós é o buque insignia da cultura galega, a editorial Galaxia. Polo seu compromiso persoal, desde o primeiro momento, Pilar Sampil, directora xerente, e Francisco Castro, director de proxectos de innovación, entusiasmáronse co proxecto, sen preocuparlle o axuste ao orzamento que puxera o IGC para a iniciativa. Isto que acabo de dicir non é nada gratuíto, ten a súa razón de ser; estamos convencidas de que cando se fan cousas por compromiso, sen priorizar cuestións de rendibilidade, é cando os proxectos dan máis froitos dos esperados.

Francisco Castro, editor con grande criterio, coñecemento e visión de futuro, reuniu ao seu carón un excelente equipo multidisciplinar: Araceli Gonda, xornalista e escritora, encargada da redacción do texto do conto; Mª Noel Toledo, odontóloga infantil uruguaia, reconvertida en especialista en animación con plastilina, encargada da ilustración; Moonbite, empresa filial de Continental, expertos en stop motion, responsables da parte interactiva; Ánxeles Abelleira, redactora do proxecto educativo; e Ánxela Chillón de Galaxia Editorial, como soporte técnico. Unha experiencia apaixonante, na que todos aprendemos de todos, e da que sacamos un produto que foi presentado o pasado 15 de marzo de 2011, día dos Dereitos do Consumidor.

Desde aquela, “Dálle a volta” e “Area fai 6” iniciaron un roteiro de recoñecementos e valoracións pola súa calidade técnica e didáctica. Reseñas e artigos en revistas especializadas, entrevistas en programas de televisión, ligazóns desde portais educativos de toda a comunidade española e latinoamericana, dado que se ofrece en versión bilingüe. Ata que recentemente nos informaron da presentación da súa candidatura aos Premios Mestre Mateo 2011; logo viñeron as nominacións oficiais, ata que finalmente onte, obtivo ese prezado galardón, que na nosa comunidade autónoma, equivale aos Premios Goya estatais.

Que dicir! Para nós é un orgullo formar parte deste proxecto e deste equipo.

Coma todos os nominados, íamos convencidos de que gañaría, a obra coa que competiamos, tanto pola súa calidade como porque nós non pertencemos ao mundo da industria cinematográfica. Cando escoitamos que éramos os gañadores, non dábamos crédito, e alá fomos todos coma unha piña a recollelo (a partir do 1:18)–faltounos Carlos Fernández e César Porto de Moonbite-, e acompañounos Nava Castro, a presidenta do Instituto Galego de Consumo.

Francisco Castro encargouse dos agradecementos, facendo unha mención aos fundadores da editorial Galaxia, crentes, defensores e loitadores pola lingua e pola cultura galega, e en especial a Xaime Isla Couto, que faleceu nesta mesma semana.

Despois de fotografarnos todos coa estatuíña e acompañarnos durante a festa coa que nos agasallou a Academia aos asistentes, o noso Mestre Mateo viaxou cara Vigo, onde permanecerá exposta no único sito que pode estar, na galería de premios da editorial Galaxia, depositaria de grande parte da cultura de Galicia.

Agora estamos tratando de asimilalo, revivindo con calma e gusto o que onte nos sobrepasou; gardando con coidado os momentos e todas as mostras de cariño que onte recibimos por parte de todas as persoas que sempre están ao noso carón.

Vaia desde aquí o noso agradecemento, á Academia Galega do Audiovisual e aos seus membros, por concederlle este premio a unha obra concibida para uso educativo; isto para nós, neste momento tan delicado para a educación, non é máis ca unha mostra do compromiso da cultura coa mellora da calidade do futuro dos nenos e nenas.

Mención especial queremos facerlle a Esther Álvarez e persoal da Escola Galega de Consumo a artífices de que isto fóra adiante. E aos outros membros do equipo que fomos quen de demostrar que xuntando forzas, coñecemento e ilusión se pode facer moito pola educación.

Para rematar, dicir que a noite máxica de onte, para nós quedará vinculada para sempre coa última obra de Francisco Castro, “O neno can”, escrita a catro mans con Fina Casalderrey, da que nos dedicou o segundo exemplar saído do prelo, e para a que lle desexamos tanta sorte como el se merece, por ser un exemplo de bo facer e intelixencia.

Ver fotos.

Premios, premios, premios

In PremiArte on 09/03/2011 at 09:04

No que vai de semana levamos cinco entradas referidas a premios dirixidos ao profesorado; aínda quedan moitos por saír, entre eles os “Marta Mata” ou os dos materiais dixitais do ITE –estamos a falar dos “grandes” logo hai una morea de premios, mesmo os poderíamos clasificar de primeira, de segunda e de segunda rexional …; uns dirixidos ao profesorado, outros a centros;  uns a experiencias realizadas e outros a proxectos do que se fará; uns con certificación con equiparación e outros sen ela;  uns con grandes dotacións económicas e outros nos que se participa polo recoñecemento; uns finanzados por institucións e organismos en colaboración coa administración educativa e outros independentes…, hai de todo. Cando vemos as distintas convocatorias sempre nos fixamos nalgunhas pistas, entre elas:

1º O estilo de redacción, a terminoloxía pedagóxica empregada e os temas priorizados. Hai convocatorias que ano tras ano saen igual, tan só se lle modifican as datas e volta a poñelas en circulación. Isto xa pode ser unha pista moi clara, malamente poden falar de innovación e mellora cando isto sucede. Non hai convocatoria perfecta, non hai unha que non precise un axuste cada ano, ben polos erros detectados á hora da súa aplicación, dos problemas que xorden por determinados termos, etc.

2º A adecuación á realidade; hai convocatorias que a día de hoxe teñen como requisito que as experiencias que se presenten non foran publicadas en Internet. Alguén nos podería dicir cal é a experiencia innovadora realizada nunha aula ou nun centro que non fora reseñada nun blog de aula, na web de centro… Entendemos o que é a orixinalidade e non comercialización, pero entón será preciso que na convocatoria se diga con claridade que non fora publicada a memoria, resumo ou reseña que agora se pretende presentar.

3º Se están dirixidos ao profesorado ou ao centro educativo. Dependerá do que pretenda finalmente a convocatoria. Cando teñen interese por prácticas, experiencias ou materiais innovadores –no formato que sexa- o normal é que se dirixan ao profesorado; agora ben, cando se queren modificar as dinámicas dos centros, deben dirixirse a o colectivo que integra o mesmo, nestes casos a motivación dos centros pode ir desde conseguir entrar nun grupo de escollidos, dotación económica ou recoñecemento; ao tempo, nestas convocatorias non se debería esquecer que detrás de calquera iniciativa global sempre hai unha persoa ou pequeno grupo que lidera esas actuacións, e ás que tamén deben obter algún “beneficio” –económico ou méritos- se pretenden que sexan prácticas que se consoliden.

4º Os criterios e comisión de selección de premiados. Puidera parecer que isto non ten importancia pero en función das crenzas sobre educación que teñen a as persoas que integran o xurado, pode salientarse ou desbotarse un traballo meritorio ou mediocre. Isto é a pedra angular da selección de experiencias de innovación educativa: a capacidade ou visión innovadora que teñan os membros do xurado. Lamentablemente hai que dicir que hai comisións que son unha rémora para a innovación; non se explica doutro xeito que resulten seleccionadas prácticas incoherentes coa filosofía e principios dos currículos educativos. E no caso de infantil é flagrante. Con que teñan imaxes infantilizadas, con voces infantilizadas, con planteamentos puerís, e se aparece unha mascota –parva, máis das veces- e as vogais ou as cores, os números, emparellados ou crebacabezas, xa ten todas as papeletas para ser obxecto de premio. Outras veces parece que prima o snobismo ou exotismo da actuación en cuestión. En poucas, moi poucas ocasións se seleccionan polo sentido común –un xurado sempre debe afondar ou mirar un pouco máis alá e preguntarse o valor pedagóxico real da actividade.  Ás veces vemos algúns dos premiados e cremos que serían obxecto de reclamación; pero a quen reclamarlle? Cando unha administración –nomeadamente as educativas- salienta unha experiencia, está poñéndolle a etiqueta “exemplo” para todos os demais –docentes, familias, alumnado-, non sei se serán conscientes diso, pois do contrario hai casos que non se comprenden, ni se pode entender que sexan seleccionados pola mesma administración que dita as directrices curriculares e organizativas.

5º Os requirimentos técnicos do material. Hai veces que na convocatoria se poñen tantas condicións técnicas que só catro “avanzados” poden cumprir; co agravante de que de seguro que eses “avanzados” non son os que realizan as mellores experiencias, pero como as saben empaquetar, indexar, aplicarlle os estándares LOM ou de accesibilidade, eles serán os que acaden os premios.  Para facer iso, é mellor que os promotores lle contrataran o produto a unha empresa especializada e que non convocaran premios para o profesorado.

6º As canles de difusión que empregarán para dar a coñecer os materiais ou experiencias premiadas. Que un traballo sexa premiado non é unha fin en si mesma. Cando se convoca un certame é para saber do mellor que se fai nun determinado campo, para espallalo, para dalo a coñecer, para difundilo, para que sexa imitado, copiado, adaptado… Por iso, receo moito daquelas convocatorias nas que non se di que é o que se fará cos materiais premiados.

Isto e algunha cousa máis é o que miramos cando lemos unha convocatoria de premios.  Polo que volveríamos a recomendarlle ás persoas responsables das convocatorias de premios a lectura do Informe do Grupo de traballo PREAL do que falamos unhas entradas atrás.

Agora non queda máis que animarvos a presentar aquilo que sinceramente  consideredes pode ser de utilidade para outros como exemplo de boas prácticas. Que a sorte vos acompañe e que a responsabilidade ilumine aos xurados.

Premios a contidos educativos

In PremiArte on 09/03/2011 at 09:02

Onte publicouse no portal educativo o borrador da convocatoria de axudas ás empresas para potenciar e produción e publicación de materiais educativos e de premios ao profesorado de centros públicos para o desenvolvemento de novos contidos educativos. Unha vez saia no DOG disporán de 1 mes para as subvencións e de 3 meses para os premios.

Malia que os contidos que se promoven están dirixidos ao 3º ciclo de EP e a 1º e 2º curso da ESO, quixemos analizar polo miúdo esta convocatoria porque non nos parece un asunto baladí, e pode ter moitas máis implicacións das que puidera parecer cunha primeira mirada superficial.

Estamos a falar dunha convocatoria de 1.200.000 €, que se dirixe prioritariamente ao tecido empresarial galego das TIC –nun momento no que o último informe das empresas TIC apuntan ao campo dos contidos dixitais como un “nicho” emerxente -e que reverterá finalmente nos centros educativos.

Estas iniciativas de traballo conxunto de dúas administracións públicas por un obxectivo común son do máis loables, porén, precisan dunha grande atención. Non se trata de que as empresas produtoras de contidos dixitais fagan tan só o que se pode etiquetar de educativo –primando xeralmente o técnico sobre o pedagóxico- senón de aproveitar debidamente estas actuacións que sexan saudables para todos os implicados e afectados.

Vamos por partes:

1º Establécese que se subvencionarán/premiarán contidos referidos a obxectos de aprendizaxe encadeados organizados en secuencias didácticas dirixidas ao 3º ciclo de EP e 1º ciclo da ESO (entendemos que se refiren ao 1º e 2 curso segundo a estrutura LOE en vigor). Ao tempo, promoverán a innovación metodolóxica e o enfoque plurilingüe na educación. Canto ao da innovación metodolóxica, ben sabemos que non é doado conseguila tan só a través dos materiais pois está máis relacionada con outros aspectos tales como o estilo docente. Canto ao de obxectos encadeados, podemos intuír ao que se refiren, pero poida que para o uso nas aulas fora  máis interesante que ofreceran recursos para apoio do docente, a modo de pequenas pílulas que complementen a súa exposición, sen condicionar totalmente a súa actuación. Quen lidera o acto educativo é o/a docente, non os materiais, quen converte un material en educativo é a acción dun docente, non a máquina.

2º Analizados os requisitos e criterios de valoración dos contidos atopamos os seguintes: adecuación á convocatoria (0-6p); valor pedagóxico (0-18p); volume de contidos (0-8p); innovación no uso das TIC (0-12p); gradación de aprendizaxes (0-9p); capacidade de motivación (0-16p); mecanismos de avaliación (0-12); transferibilidade (0-9p); usabilidade (0-10p).

a)     A adecuación curricular vai máis aló do tratamento de contidos contemplados nos currículos –nos que está case todo-, a adecuación curricular tamén se refire, á coherencia cos principios e filosofía dos currículos educativos, promover a autonomía, o aprender a aprender, a aprendizaxe significativa, etc.

b)    Non se establece a distribución deses rangos de puntuación; adxudicar un O ou 18 puntos pode ser relativamente doado, pero diferenciar que material se lle dan 12 ou 15 puntos xa non o é tanto, máxime cando se está a falar dun xurado ou comisión integrado por membros con distintos perfís profesionais, coa dificultade que entrañará a calibración das súas valoracións. Por outra banda, se alguén acadara O puntos nalgún deses apartados, debería ser motivo de exclusión, pois pola contra, podería darse a incoherencia de que un material con O valor pedagóxico, con altas puntuacións noutros apartados máis técnicos, recibira subvención.

c)     Aplícanse os mesmos criterios ás empresas que ao profesorado. Non sabemos ata que punto o xurado variará a súa visión, pois hai certos aspectos nos que nunha modalidade as empresas serán máis “expertas” e na outra serao o profesorado. Ás veces cando se valora o mesmo nas producións do profesorado ca nas das empresas, acaban resultando experiencias docentes máis salientables polo seu “frikismo” tecnolóxico que pola innovación didáctica. É un risco a evitar.

Estamos moi interesadas en que a produción de contidos educativos dixitais sexa un campo salientable na innovación empresarial en Galicia, tanto por estas empresas como por nós mesmas como usuarias ou mediadoras entre eses contidos e o alumnado, pero cremos que desde os primeiros momentos hai que diferenciar adecuadamente o que é válido educativamente falando do que pode ser lucimento tecnolóxico (para iso ilustramos esta entrada con esta imaxe). E para rematar, suxeriríamos que os técnicos/as que elaboren eses materiais se esquezan das consabidas e rancias mascotas infantilizadas que tanto abundan nese tipo de traballos. É relativamente doado, chequear un material cos seus futuros usuarios, e os rapaces adoitan ser bastante obxectivos.

 

V Premio Espiral Edublogs

In PremiArte on 09/03/2011 at 09:01

A Asociación Espiral convocou a 5ª edición dos seus premios a Edublogs, un referente a nivel estatal na promoción e uso deste recurso da web 2.0.

Establecen 3 premios por cada unha das categorías quedando contemplados os blogs dirixidos ao profesorado, ao alumnado, ao asesoramento e formación, ás asociacións de familias, as bibliotecas escolares e aos centros de profesorado. Hai unha específica para os blogs de profesorado de educación infantil.

Sempre consideramos que os blogs abriron unha nova tendencia en educación, e son sobre todo unha maneira de abrirse ao exterior.

Malia todo, a día de hoxe, cremos que hai que facer unha análise rigorosa sobre os estilos educativos que subxacen detrás de cada blog. O emprego dunha ferramenta 2.0 per se non lle imprime unha pátina innovadora a actuacións rancias e obsoletas. Nalgúns casos, é lamentable que a rede serva para espallar prácticas que deberían ser borradas do orbe educativo, e é máis lamentable aínda, que por estar asociados eses blogs a plataformas ou comunidades en rede reciban miles de visitas –nalgúns casos só para descargar unha fichiña- e que estean referenciados en webs, mesmo institucionais ou das administración educativa. Ben sei que, como na televisión non pode haber censura, é o público quen elixe, pero…

III Premios María Barbeito

In PremiArte on 09/03/2011 at 09:00

Ata o 30 de xuño está aberta a convocatoria dos III Premios María Barbeito de Educación en Galicia, promovidos pola USC coa colaboración da CEOU, aos que poderán concorrer por dúas modalidades:

-Investigación Pedagóxica, arredor do coñecemento da educación en Galicia, con un premio de 1.500 €.

-Innovación e Experiencia; experiencias educativas realizadas en centros galegos que reflictan a máxima calidade global da actuación en campos como a organización escolar, a inclusividade, o tratamento da diversidade, a normalización lingüística, a innovación didáctica, o uso das TIC ou a FP; con dous premios de 1.000 € e 500€.

 

Premio Internacional Educared 2011

In PremiArte on 09/03/2011 at 08:59

O Premio Internacional Educared 2011 está dirixido a docentes e alumnado de centros escolares de todo o mundo, consistente na realización de traballos coas TIC relacionados cos temas do currículo escolar. Hai varias formas de participación: docentes con alumnado; docentes sen alumnado e laboratorio de ferramentas. Establécense 3 premios por cada categoría e modalidade de participación. O xurado poderá adxudicar tres premios especiais a aqueles traballos que destaquen por: dirixirse a alumnado con n.e.e.; polo uso de tecnoloxía móbil/celular; por tratarse de traballos de colaboración entre distintos centros a nivel nacional ou internacional.

Consta de varias fases para a súa participación; o período de inscrición está aberto entre o 1 de marzo e o 2 de maio.

Premios a docentes

In PremiArte on 01/03/2011 at 20:02

Recentes investigacións amosan que se ben a remuneración e incentivos monetarios constitúen factores importantes na determinación do status profesional, as motivacións dos/as docentes para ingresar e permanecer teñen unha forte influenza outro tipo de recoñecementos.

O grupo de traballo PREAL desde o 2004 analiza as políticas dirixidas aos docentes en distintos países latinoamericanos. Veñen de publicar un documento que analiza as estratexias de recoñecemento da docencia efectiva. Resumen a experiencia internacional en materia de premios aos mestres/as e profesores/as; así mesmo, observan os antecedentes das experiencias premiadas, os seus obxectivos, alcances, criterios de selección dos premiados, perfil dos docentes seleccionados, impactos logrados, recursos empregados e custes aproximados. Finalmente, tralas entrevistas a moitos deses premiados, recolle as súas opinións sobre as potencialidades e limitacións da experiencia, principios, obstáculos e problemas encontrados na implementación.

Chamou moito a nosa atención que o informe tamén contempla a difusión que se lle deu ás experiencias obxecto de premio, así como ao propio acto de entrega de premios. Hai países que ata os retransmiten en directo pola TV. Unha maneira de recoñecemento social do traballo docente.

Para ler e tomar nota desde as administracións educativas.

XXVII Premios Francisco Giner de los Ríos

In PremiArte on 01/03/2011 at 20:01

A pasada semana publicouse no BOE a convocatoria dos XXVII Premios Francisco Giner de los Ríos á mellora da calidade educativa nos que poderán participar profesorado en activo que imparta en EI, EP, ESO, Bach., FP, EEAA, EOI ou ED.

Hai unha categoría específica para educación infantil con un premio cunha dotación de 15.000 €. O prazo de presentación remata o 20 de abril de 2011.

Galicons.net

In PremiArte on 03/10/2010 at 20:13

Desde o ano 1998 a Consellería de Educación e O.U. xunto co Instituto Galego de Consumo, traballan para impulsar actividades de educación para o consumo responsable nos centros educativos orientadas a desenvolver co alumnado capacidades relativas á comprensión da súa propia condición de consumidor, dos seus dereitos e deberes e do funcionamento da propia sociedade de consumo. Con tal finalidade a Escola Galega de Consumo promove actividades de formación do profesorado, elabora materiais didácticos, organiza obradoiros dirixidos a escolares e incentiva a posta en marcha de proxectos dentro do marco da Rede de Educación para o Consumo Responsable, Galicons.net.

Vén de publicarse a convocatoria de premios ás mellores memorias dos centros vinculados a Galicons.net, así como a selección de novos proxectos que desexen incorporarse á Rede. Estes, deberán presentar un proxecto para tres anos que verse sobre os distintos aspectos da educación en consumo e no que participen ao menos catro docentes do centro. O prazo remata o día 15 de outubro.

Unha interesante proposta para os centros educativos que pode ser abordada con carácter global e converterse en eixo vertebrador das actividades promovidas desde os distintos equipos de dinamización escolar -o consumo desde as TIC, a biblioteca, a convivencia, as actividades complementarias, ou a dinamización lingüística-, ao tempo que se vencella coas distintas conmemoracións escolares –o consumo no Nadal, consumo e medio ambiente, consumo e medios de comunicación, consumo e muller, consumo e saúde…, etc. Calquera ocasión é boa para fomentar un sentido crítico no noso alumnado con respecto á sociedade do consumo na que vivimos –velaí a autonomía e iniciativa persoal da man coa competencia social e cidadá- e tamén para revisar as nosas actuacións, máis das veces que quixéramos, contrarias ao fomento do consumo responsable.

Unha visita á Escola Galega de Consumo e a participación nos obradoiros, tanto de alumnado como de profesorado- pode ser un bo comezo.

Premios á innovación educativa 2010

In PremiArte on 03/10/2010 at 20:12

Convocados os premios á innovación educativa para aquelas experiencias escolares desenvolvidas no curso escolar 2009-2010. O prazo de presentación remata o día 11 de outubro.

No que se refire á educación infantil, poderase participar pola categoría 1 –compartida con primaria- desde tres modalidades: fomento do plurilingüísmo, introdución das competencias básicas na aula dixital e atención á diversidade. En cada unha das tres modalidades: un 1º premio de 6.000€, tres 2º premios de 4.000€ e cinco 3º premios de 2.000€.

Cómpre salientar que se fai moito fincapé –tanto nos requisitos coma nos criterios de valoración- que os materiais presentados favorezan a adquisición das competencias básicas e de aprendizaxes significativas por parte do alumnado, ao tempo que sexan de utilidade para as “aulas dixitais”. Isto é moi importante, porque a día de hoxe atopamos moitos materiais elaborados para as chamadas escolas 2.0, que non son máis que aquelas denostadas fichiñas escolares cun pouco de animación multimedia e absolutamente infantilizadas. Os autores destes materiais, totalmente aducidos pola súa pericia no manexo de programas, esquecen que só lles van producir aprendizaxes significativas a eles mesmos –polo duro proceso de elaboración-, pero logo para os rapaces, nada de nada. Nós non somos partidarias da idea que se intenta transmitir dese profesor/a “orfebre”, non somos técnicos informáticos; o que debemos e temos que facer é aproveitar didacticamente o que a día de hoxe podemos atopar pola rede. Nós somos os que temos o criterio para verlle esas posibilidades e sabemos en que momento nos poden ser de utilidade. É a nosa opinión, e tamén o que intentamos facer. Ao igual que sucede coas lecturas, poemas, historias, que  seleccionamos sen necesidade de telas que escribir nós mesmas, o mesmo acontece cos recursos dixitais. Pero en calquera caso, a responsabilidade será de quen se encargue de premiar esas experiencias e de difundilas a modo de boas prácticas.

Chucharías nos centros escolares

In InformArte,PremiArte on 30/09/2010 at 22:14

O pasado 3 de setembro o Consello de Ministros aprobou o proxecto de Lei de seguridade alimentaria e nutrición. Como novidade, esta lei introduce aspectos relacionados coa promoción de hábitos saudables de alimentación e a prohibición de discriminación por obesidade.

Canto á alimentación no ámbito escolar, unha vez entre en vigor, a lei propón que a oferta alimentaria dos centros escolares sexa variada e axeitada ás necesidades nutricionais do alumnado, para o que se adoptarán as seguintes medidas:

-Os responsables da supervisión dos menús serán profesionais en nutrición e dietética.

-Os centros escolares proporcionarán ás familias información polo miúdo sobre os menús e as directrices para que a cea sexa complementaria.

-Nas instalación que o permitan, elaboraranse menús escolares adaptados a necesidades especiais dos nenos e nenas con intolerancias alimentarias.

-Non se permitirá a venda de alimentos e bebidas que non cumpran cunha serie de criterios nutricionais que se establecerán regulamentariamente.

Ben, está moi ben que isto estea regulamentado, aínda que xa se cumpría na meirande parte dos centros educativos que coñecemos. Coma sempre, os centros acaban sendo uns microcosmos onde todo está medido, correcto e en orde. Pero, que facemos coas chucharías que veñen nas mochilas, ou peor aínda, ás que se mercan e se comen a diario fóra da escola co consentimento e prace dos proxenitores? Xa temos escoitado argumentos de todo tipo que xustifican esta permisividade e irresponsabilidade por parte dos pais e nais.

Podemos asegurar que nos centros educativos hai un grande compromiso coa promoción de hábitos saudables, aínda que en moitas ocasións non se proxecte ao exterior. Nese senso, os Premios Estratexia NAOS son unha inmellorable ocasión de recoñecer esas boas prácticas escolares. Poden participar centros educativos. O prazo de presentación de candidaturas está aberto ata o 13 de decembro de 2010.

Premios ITE 2010

In PremiArte on 28/05/2010 at 14:30

No BOE nº 128 do mércores 26 de maio publícase a convocatoria de premios a materiais educativos en soporte electrónico, aptos para uso e difusión en Internet. Poderán participar persoas físicas, entidades sen ánimo de lucro e centros de ensino, segundo dous tipos de traballos: materiais multimedia ou blogs educativos. O prazo de presentación remata o día 8 de xullo.

Desde o Blog do ITE pódese acceder aos premiados en anteriores edicións.

EduBlogs IV Premio Espiral

In PremiArte on 06/05/2010 at 20:57

Desde fai catro anos a Asociación Espiral convoca uns premios a blogs educativos, onde se poden ver algúns interesantes. Hai distintas categorías: de alumnado, de profesorado, de asesoramento, de orientación, de bibliotecas…

Presentáronse 86 na categoría de Educación Infantil.

Estes son os que se presentaron de Galicia.

Aínda non se fallaron os premios.

E non, nós non nos presentamos.

Concurso de propostas para infantil

In PremiArte on 14/03/2010 at 22:06

A Asociación Pedagóxica Francesco Tonucci, que preside Mar Romera Morón, convocan o concurso “Propuestas para mejorar la Educación en la Infancia”. O noso alumnado tan só deberá plasmar nun folio a súa proposta e remitilo antes do 30 de abril. Recomendamos ver as publicacións desta asociación.

XXVII Premios Giner de los Ríos

In PremiArte on 31/01/2010 at 13:04

Ata o día 26 de febreiro está aberto o prazo para concorrer aos premios nacionais Giner de los Ríos, á Mellora da Calidade Educativa, un dos máis prestixiosos galardóns, no que a innovación e investigación educativa se refire.  (Ler mais…)