A nosa achega á educación infantil

Archive for the ‘MusicArte’ Category

Música de concerto: “Seres fantásticos”, “El agua” e “Las aves”

In MusicArte on 19/05/2017 at 21:25

Temos tendencia a recorrer sempre aos mesmos fragmentos de música clásica, así agradecemos tanto a descuberta destes tres libros da editorial Océano travesía. En cada un deles unha selección de 20 escollidas pezas recollidas nun CD que acompaña a uns magníficos libros, nos que se dá unha información tanto sobre o autor como sobre a obra así como dos aspectos a atender nese corte grazas a unha guía de audio. Compleméntase coas suxestivas ilustracións de Claudia Legnazzi. O libro contén ao final un glosario de términos musicais, unha listaxe cos créditos dos audios e un cadro cronolóxico dos compositores e períodos musicais que se percorren no libro.

Tres libros-disco singulares, ricos e necesarios.

Introducción a la música de concierto: Seres fantásticos

Desde los tiempos más remotos, gnomos, hadas, brujas, duendes, elfos y otros personajes fantásticos han provocado admiración, temor o simpatía, tanto en niños como adultos, y nos han ayudado a explicar los misterios insondables de nuestra existencia. Sus presencias y poderes sobrenaturales han inspirado también a músicos de todas las tradiciones. Este libro ilustrado con CD recoge una muestra de esas creaciones.

Introducción a la música de concierto: El agua

Los ríos, los lagos, los océanos y las fuentes han servido de inspiración a infinidad de compositores a lo largo de la historia. El agua ha permitido a numerosos músicos crear obras centradas en el tema de este líquido vital. Son composiciones que nos invitan a soñar y a imaginar este elemento mediante recursos sonoros. Su transparencia, el sonido que hace al correr, las tonalidades que adquiere el mar… estos y otros aspectos han sido traducidos a hermosos sonidos que, desde el barroco hasta nuestros días ha traído hasta nosotros piezas memorables. Este libro –tercer volumen de la serie Introducción a la Música de Concierto– constituye otra extraordinaria invitación para acercar a los pequeños a lo mejor de la música universal.

Introducción a la música de concierto: Las aves

Los seres humanos siempre han admirado y envidiado el vuelo y el canto de las aves. Tal vez por eso, desde tiempos muy remotos, músicos de las más diversas culturas han tratado de imitarlas o evocarlas con su propia voz o con otros instrumentos musicales. Este libro presenta 20 obras musicales desde el siglo XVI al siglo XX. Contiene textos explicativos y un cd de las composiciones ejecutadas por grandes intérpretes. Se trata pues de una magnífica introducción la música.

Neste vídeo pódese ver unha entrevista a Ana Gerhard, escritora e responsable da selección musical.

“O Carnaval dos animais” e a afectividade auditiva

In MusicArte on 05/02/2015 at 07:28

Nestas datas recuperamos un clásico musical sempre presente nas propostas didácticas de infantil para o Entroido, a peza de Camille Saint-Saëns “O Carnaval dos animais”, agora editado nun libro disco por Kalandraka, acompañado das magníficas ilustracións do portugués João Vaz de Carvalho.

Este libro foi presentado no pasado mes de abril na XIV Campaña de Animación á Lectura do concello de Santiago, e con tal motivo, o editor, o ilustrador e o responsable da selección musical, José Antonio Abad  falaron arredor da sensibilización musical dos máis cativos. Daquela, o pedagogo, psicólogo e responsable de diversos proxectos educativos relacionados coa música, José Antonio Abad, expuxo a importancia clave da acertada selección de pezas para inculcarlle aos nenos o gusto e sensibilidade musical. El parte sempre da premisa que “escoitar sen entender, aburre aos nenos”, así trata de buscar aquelas pezas que máis se presten para seren comprendidas polos máis pequenos. Asemade, considera que escoitar con afecto, a afectividade auditiva, é o único xeito de que a música xere unha sensibilidade.

Certamente, con este libro é moi doado que os nenos e nenas comprendan como descorre esta “broma musical”, que foi presentada en París, no Martes de Entroido de 1886, na que galiñas, tartarugas, canguros, burros e outros animais acoden á festa do rei, o león. Unha suite musical con 14 movementos nos que se distinguen á perfección os animais que os protagonizan, así gustan dela porque son capaces de entender as diferenzas de ritmo e de instrumentación empregada.

Premendo aquí pódese ver un avance do libro.

Brinca Vai!

In MusicArte on 31/05/2014 at 13:46

Coñecemos a Paco Nogueiras Nodar o pasado curso cando unha compañeira o convidou a vir ao noso centro para cantar e explicarlle aos pequenos como nacían aquelas cancións agasallo para os seus fillos que el compoñía, musicaba, cantaba, gravaba e subía a Youtube converténdose nunhas desas sorpresas das redes sociais polo número de visitas e descargas.
Agora, un ano despois e como era lóxico, unha editora emblemática como é Kalandraka fixouse nel e publica un libro disco na que recolle todas esas cancións e outras máis compostas para “Brinca vai!”, todas elas con ese toque fresco de fervello independente que é Paco Noqueiras.
Hoxe asistimos á presentación de “Brinca vai!” nun acto organizado na Galería Sargadelos como peche da Campaña de Animación á Lectura do concello de Compostela.Cunha coidada presentación recóllense 12 cancións nun libro disco ilustrado por David Pintor e os vídeos a cargo de Sr. Saguillo, que se acompaña das personalísimos lentes e chapeu do autor para encher un “mundo de Pacos”.
Toda a cativada alí presente, cantou bailou, aturuxou con “Meu o mundo é” -xa case convertido nun “himno” escolar homenaxe á nosa lingua-, repetindo a fartar o retrouso

En galego falo, en galego sinto,
en galego canto, sabes que non minto.
En galego todo podo facer…”
MEU O MUNDO É!

Xiqui Xoque, fiú, fiú! de María Fumaça

In MusicArte on 27/05/2014 at 06:00

En rara ocasión reseñamos un libro infantil en InnovArte sen antes “probalo” co noso alumnado, pero para nós, a verdadeira “proba do algodón” é que pase a valoración do noso xurado particular e independente: a dos nosos sobriños/as. Casilda (10), Julia (4) e Manuel (2) sempre nos din o que pensan, eles non se ven na obriga de agradarnos, e con total sinceridade aplauden ou rexeitan un libro, sendo para nós fundamental contar coa súa opinión. E polo de agora case nunca fallaron canto ao éxito que pode ter entre o público miúdo.
Cando o curso pasado as levamos á presentación e escoitaron o CD María Fumaça, fixéronse fans devotas e espalladoras do proxecto (para nós María Fumaça é unha historia e o proxecto de vida dunha familia). Caeron rendidas perante os videoclips e diferentes ritmos de “Bailaches, Carolina?”, “Bananaphone”, “Que é o que ten a sopa do nené?”, “Alegría”, “Fun ao mercado”, “Tem pouca diferença”, e outras moitas. E sobre todo, decatáronse de que María Fumaça é o agasallo que lle fai unha familia especial a un neno especial, Ruí, que sempre está presente en todas as cancións.
Agora recibiron con ilusión a segunda entrega, que leva por título Xiqui Xoque, Fiú Fiú!, que no seu limiar nos recorda o obxectivo de facer público este proxecto no que colaboran diversos músicos, artistas, nenos e nenas, amigos e amigas de María Fumaça:
Fiuuuuú! Partimos de novo! Velaquí outra vez a locomotora da alegría coas máquinas de vapor preparadas para novas risas e aventuras. María Fumaça ten o cumbustible preciso para atravesar vales e montañas: o voso alento. (…)
Por iso, esta nova aventura, ademáis de divertirnos, móvenos e conmóvenos ata facernos capaces de imaxinar un mundo sen barreiras físicas e mentais, no que as discapacidades sexan unhas das moitas diferenzas máis que enriquecen a nosa vida e o noso planeta, sentirémonos afortunados e ditosos coa sensación grata da misión cumprida. Sabedes cal é o noso gran segredo? O máxico canto de Ruí.
Subir a María Fumaça supón sumar a vosa voz á de Ruí. Queremos o voso apoio para conseguir a dignidade, os dereitos e o benestar das persoas con discapacidades, ata lograr a súa integración en todos os aspectos da vida.
Emporiso queremos recomendar este libro CD e aconsellar que se lle conte ao alumnado que é o que hai detrás das músicas e dos vídeos. Hai que facerlle saber por que motivo algunhas cancións se cantan con lingua de signos. Teñen que saber que, malia as diferenzas, Ruí tamén pode cantar -“O canto de Ruí”-, emocionarse cos outros nenos cando lle din “Oh, Ruí, Ruí, cólleme a lúa”, ou alegrarse coa celebración do seu aniversario en “Parabéns, Ruí”.
María Fumaça é moito máis ca un libro CD, é unha aposta pola normalización da vida de todas as persoas.
Boa viaxe!

Dous novos libros-disco en galego

In MusicArte on 04/12/2013 at 07:07

CIMG2850

A editorial Galaxia ven de publicar dous novos libros-disco, que foron presentados a pasada fin de semana no Culturgal.

Toc Toc“, de Pablo Díaz, que toma o seu título dunha das cancións que o integran e que mesmo define a súa filosofía e contido:

“Toc  toc, abre a porta, / toc toc, quen quere entrar / toc toc, somos os nenos, / toc toc queremos soñar.  (…)
“Neste mundo, hai moitas portas pechadas; / neste mundo, poderíanse abrir; / neste mundo, buscaremos a igualdade; / neste mundo no que estamos a vivir.”

Como indican na reseña editorial “Un mollo de cancións cheas de ledicia, ilusión, amizade e compañeirismo, onde non teñen cabida os malos rollos e si a defensa do medio ambiente, a protección dos animais e todas esas cousas que nos axudan a facer un mundo mellor. Un disco pensado para toda a familia, e do que gozarán todas e todos, en especial os máis pequechos da casa, que non van parar de cantar e bailar.”

Cartas que veñen e van” de Susa Herrera e Mamácabra, unha revisión do disco xa editado no 2006 que agora se acompaña dun libro no que se recollen as cartas escritas polo elefante Casimiro, por Papá Noel, polo polo Pepe, mamá Loba, a vaca Sofía, a ratiña curiosa e polo gato meloso, entre outros. Un clásico, agora cunha coidada presentación na que cada carta está escrita cunha tipografía diferente, xunto coas coloristas ilustracións de María Lires.

Pan de millo

In ContArte,MusicArte on 18/11/2013 at 08:02

???????????????????????????????O pasado sábado presentouse na Galería Sargadelos de Compostela o libro disco Pan de millo” de Migallas editado por Kalandraka.

Nós xa tivéramos ocasión de escoitalo con anterioridade, pero cómpre dicir que a posta en escena de María Campos e Carlos Yus lle dá un valor engadido que vai máis alá da súa presentación en público.

Penduradas polas paredes fermosas ilustracións de Dani Padrón, e repartidos pola sala elementos relacionados coa elaboración do pan de millo tratando de achegarlle aos pequenos tarefas tradicionais xa case descoñecidas para eles: a semente do millo, as espigas, cestas e canastros, hórreos, muíños de man, peneiras, artesas e a boroa cocida, que finalmente foi repartida entre os asistentes.

Os nenos e nenas cantaron, mimaron e bailaron con algunhas das cancións recollidas no CD, “Unha vella tiña un can”, “Pan de millo”, pechando, como non podía ser doutro xeito, con “Miña abuela Manuela”, xa que logo, o libro vai dedicado “Aos vellos que coidan dos nenos e aos nenos que coidan dos vellos”.

Desde esta ligazón pódense escoitar fragmentos dalgunhas delas.

???????????????????????????????

Clásicos con ritmos actuais

In MusicArte,VisionArte on 10/06/2013 at 06:30

Hai cancións infantís que son son clásicos que perduran malia o paso do tempo. Agora podemos atopalas en 3D e “remasterizadas” con ritmos máis actuais en El Reino de María Elena Walsh.





De roda en roda

In MusicArte on 04/03/2013 at 08:08

Velaquí unha desas iniciativas das que tanto gustamos. “De roda en roda. Músicas e danzas do mundo”, un libro CD/DVD que, segundo os seus autores, pretende ser un proxecto divulgativo sobre as músicas e danzas tradicionais de diversas partes do mundo.

A nosa amiga Pilar Sampil, unha das autoras e xerente da editorial Galaxia, hai tempo que nos tiña comentado da súa afección polas danzas populares, motivo polo cal se xuntaba cun grupo de amigos da asociación Monteira cos que gozaban bailando e compartindo as danzas que saben ou que van aprendendo en cursos, festivais e festas populares dende Galicia ata Escocia o Grecia (ou máis alá), e así se nos explica ao comezo da obra.

O principal obxectivo de “De roda en roda” é revitalizar a danza tradicional, para que, en vez de ser un espectáculo contemplativo, se troque nun acto máis participativo, como foi noutras épocas. Fronte á homoxeneización cultural moderna, queremos dar conta da diversidade musical e de danzas que o ser humano xerou, e continua a xerar, nas múltiples tradicións culturais existentes, así como compartir un xeito de relacionarnos san e divertido. Sentimos que algo tan valioso debería ser coñecido polo meirande número de persoas posible para o seu goce, independentemente da súa idade ou habilidade. Está aí, coma o sol e temos unha opción moi doada de sentilo. (…)

O círculo a roda, é unha figura universal na danza que simboliza moi ben o que queremos expresar. Podemos viaxar en roda polo mundo, participando en festas tradicionais que aínda sobreviven en moitos países, ou podemos bailar aquí mesmo, nos seráns, cos amigos, nas festas populares, nos centros de ensino, nos campamentos de tempo libre, con nenos ou nos locais da terceira idade…, en calquera espazo no que conflúa un grupo de xente ao que lle guste bailar coa xente, e non para a xente.

Para ilo, seleccionaron vinte e unha danzas de vinte e unha tradicións populares, cun nivel de habilidade preciso para a súa aprendizaxe, accesible. Cada unha delas acompáñase coas explicacións sobre os bailes, con detalles sobre a súa orixe, as indumentarias e a melodía. Feitas as gravacións musicais, tratando de respectar no posible as músicas orixinais e os instrumentos empregados, logo fíxose a gravación en vídeo con Monteira, para que así poidamos facernos unha mellor idea dos movementos e acenos da danza.

Moito llelo agradecemos mestras coma nós que non imos máis alá de “El patio de mi casa” pero que sabemos do gusto dos nenos/as por este tipo de xogos/danzas, e que lamentamos que repitan coreografías de moda con acenos obscenos, groseiros, de escasa beleza e harmonía.

Bos momentos nos fixo pasar xa na aula.

Será un éxito, porque dicimos o de sempre, é unha desas iniciativas que nace do amor por algo e do gusto por compartilo cos demais.

Bicos de música

In MusicArte on 26/11/2012 at 07:46

O venres presentouse na Biblioteca Ánxel Casal de Compostela o libro-DVD “Bicos de música”. Como diría un crítico musical, temos aquí un novo traballo ao máis puro estilo e co inconfundible son Mamá Cabra.

Dez novas cancións, cuxas letras se recollen no libro ilustrado por Kristina Sabaite, un CD cos temas cantados e un CD con dez temas cantados e dez pistas só coa música e os coros para cantar por riba e máis un DVD con karaoke e vídeos no que se segue un día completo na vida do grupo, que agora serán emitidos a diario pola TVG no Xabarín Club.

Cancións de creación propia, outras adaptacións de cancións tradicionais e populares, así como un poema de Helena Villar Janeiro, que nos falan da natureza, das estacións, da alimentación saudable, da educación viaria, das emocións, e dos sentimentos.
Na presentación, Pilar Sampil, xerente da editorial Galaxia, recordaba a súa experiencia como nai cando hai anos buscaba cancións infantís en galego, ata que, no medio daquel aburrido panorama melancólico-folk, descubriu a Mamá Cabra coa súa alegría musical que chega aos nenos, coma os que o venres cantaron, choutaron e seguiron con onomatopeas ou coreografías as novas e vellas cancións do grupo.

Canción das tres cucharas

In MusicArte on 07/05/2012 at 06:38

Tac, tac, tac
cuchara de pau
cunca de madeira
o meu neno
está na lareira.

Tin, tin, tin
cuchara de prata
cunca do pazo
o meu neno
está no regazo.

Ton, ton, ton
cuchara de ouro
cunca de cristal
o meu neno
é príncipe real.

Pimentel, Luís (1989) Poesía galega (Vigo: Edicións Xerais)

“Canción das tres cucharas” de Luís Pimentel, é a primeira poesía que incluímos no Kartonlibro “Poemas Galegos”.
Descubrímola grazas á escolma que fixo Antonio García Teijeiro para a editorial Anaya en “Os nosos versos” no que recompila obras achegadas aos gustos dos nenos dunha ducia de autores galegos.
Pareceunos de tal potencialidade musical que lle pedimos a cada neno que trouxera unha cunca e unha culler, e así pasamos bos anacos descubrindo os distintos sons que podíamos producir co mesmos instrumentos; as variacións de ton e de altura segundo o material do que estiveran feitos.
Máis tarde coñecemos unha interpretación de Abe Rábade do poema, que forma parte do CD “Aloumiños de seda” editado pola Dirección Xeral de Política Lingüística no 2008, e que puidemos escoitar tanto no web do artista como en Son de Poetas.

Lecturas italianas e musicais

In MusicArte on 10/04/2012 at 06:52


Temos dito noutras ocasións que sempre que viaxamos adoitamos levar connosco lecturas de autores dos países que imos visitar ou ambientadas nestes.

Unha amiga e compañeira de viaxe, sabedora das nosas últimas inquedanzas musicais, así como do noso sentido de culpabilidade por non saber seleccionar adecuadamente as pezas musicais que lle ofrecemos ao alumnado, sorprendeunos cun libro do autor italiano Alessandro Baricco, -coñecido por novelas como “Seda”, “Sin sangre” ou “Tierras de cristal”. Cando nolo entregou dixo: “un antídoto contra o papanatismo musical”.

Barnum. Crónicas del gran show musical”, é a compilación de 49 artigos publicados en La Stampa y La Repubblica, relacionados, dun xeito ou doutro, cos múltiples sons –e ruídos- que nos rodean. Para ler devagar, de un en un, paseniño, escoitando de fondo a música á que aluden. Cun estilo mordaz, exento de falsas cortesías e ínfulas elitistas, dálle un repaso a moitos mitos musicais, construídos máis sobre o snobismo ca sobre a súa valía. Que cadaquén busque a opinión de Baricco sobre as súas músicas de referencia. Para nós, “Michael Nyman live”, “Bach, senderos y claros”, “El mínimo de la música” ou “Carmina Burana”, foron do máis esclarecedores.

Xa comeza cunha cita incontestable:

El mundo entero tiene una curiosa forma de estrujarse para entretenerte con su gran espectáculo cotidiano, al son de dólares, lágrimas y sangre, pero al fin simpre llega el momento en que lo que te deja petrificado por su maravilla es la nimiedad de una frase, leída por casualidad, hecha de pocas palabras, una bagatela.

Noutro peto levábamos a obra dun autor galego, “Recendos de aire sonoro” de Antonio García Teijeiro, feita de palabras cheas de musicalidade. Comeza cunha cita de Yehudi Menuhin que disipa as nosas dúbidas:

Na miña opinión, o primeiro encontro dun neno coa música debería ser de tal xeito que espertase e estimulase a súa fantasía, o seu mundo afectivo, o seus soños e quizais ata a súa ambición.

Pintando a música

In CativArte,MusicArte on 26/03/2012 at 07:05


Seguimos establecendo vínculos entre a música e a súa representación plástica. Nesta ocasión, tras unha vivenciación corporal de diferentes fragmentos musicais, acompañados con panos de cores, pasamos á expresión pictórica deses ritmos sonoros.
O curioso foi que tratándose de pezas ben diferentes, o resultado final dos catro grupos foi moi semellante.

Desde aquí, pódese acceder a unha escolma musical.

Ver presentación.

Música de cor

Música, emocións e neurociencia

In MusicArte on 26/03/2012 at 07:04

“Somos criaturas musicais de forma innata desde o máis profundo da nosa natureza.”. Así o afirma Stefan Koelsch, profesor de Psicoloxía da Música da Universidade de Berlín, nunha entrevista concedida a Eduard Punset para o programa Redes, no que van debullando cuestións como a influenza da música nas emocións e nos estados de ánimo, a súa capacidade como elemento de cohesión social, e se somos criaturas musicais de forma innata ou aprendida.

Dá para moito reflexionar sobre o tempo e a calidade da experiencia musical na escola.

Desde esta ligazón accédese ao programa e á transcrición da entrevista.

Música calada

In CativArte,MusicArte on 22/03/2012 at 07:55

Animados a representar os sons, escoitamos diferentes fragmentos musicais e con rotuladores de cores seguen/trazan o seu ritmo. Comparamos os grafismos dos nenos, todos escoitaron a mesma música malia que ninguén a representou do mesmo xeito. Proban a adiviñar de que fragmento se trata (eran dous ben diferentes entre si). En conxunto poderían configurar unha obra pictórica. Un collage de música calada.

Trazando música

Mostrámoslle unha das abstraccións de Vassily Kandinsky, a “Composición VIII”, e preguntámoslle se esta obra podería ser unha representación de sons (como en efecto o é). De inmediato identifican sons fortes de tambor, de piano e de pratiños. Imaxinamos como soaría esa peza musical, sería alegre ou triste, chea de sons graves ou agudos, fortes ou débiles, longos ou curtos … Interpretámola. Cada un elixe un elemento do cadro que soará coa indicación da batuta do director sobre ela.

Probamos con esta representación da primavera, tamén de Kandinsky, un delirio de orquestración cromática, na que se evidencia claramente a explosión colorista da natureza. Que música soaría desta obra?

Esta actividade non pretendía máis ca ser un exercicio de transferencia de sensacións visuais e musicais, temos por seguro que moitas delas foron inducidas por nós, pero tamén cremos que é necesario facerlles ver cores coa música e música nas cores.

Tomamos o título da entrada dunha extraordinaria exposición organizada polo Museo Thyssen-Bornemisza no 2003, “ Kandinsky y la música callada”.

O esqueleto da voz

In MusicArte on 22/03/2012 at 07:55

O libro “Aire sonoro” deunos pé a iniciar un proxecto que levábamos acariciando desde fai dous anos cando o vimos nas escolas de Reggio Emilia, e ata o de agora non tivéramos ocasión. Dedicarémoslle un tempo á voz, á entoación, ao son, á súa representación gráfica e mesmo artística. Pasaremos desde a escoita, á produción de sons;  da diferenciación á identificación da súa orixe; da súa intensidade ao seu colorido. Pode dar moito de si.

Tras escoitar que A.García Teijeiro pinta de cores os sons dos instrumentos, preguntámonos se podíamos ver o son da nosa voz; de que cor serían as voces de cada un dos nenos e nenas; se cambiarían de cor ao longo do día; se isto tería algo que ver co seu estado de ánimo;  para onde van as voces desde que saen das nosas bocas; se poderíamos pintar eses sons …, estas e outras moitas cuestións foron xurdindo e abrindo vieiros de traballo.

Empezamos por pórlle imaxe á voz. Afortunadamente, hoxe en día, todos os nenos están acostumados a ver os espectros de son nos distintos aparellos tecnolóxicos que ven ou usan a diario; de tal xeito que non tivemos máis ca facer varias gravacións en Audacity, e aplicar unha representación en forma de onda, de espectro, ou de espectro logarítmico.

Xa temos o esqueleto da voz, de aquí en diante, ábresenos multitude de posibilidades de xogo coa entoación, coa altura, co ton,  coa curva melódica, etc, que eles foron tamén representando gráficamente.

Aire sonoro

In MusicArte on 21/03/2012 at 07:41

Aire sonoro” é unha pequena xoia poética de A.García Teijeiro dedicada aos que aman as cores dos instrumentos. Comeza cunha cita de Daniel Barenboim, na que fai referencia ao músico italiano Busoni quen dixo que a música é aire sonoro, aire con son, nada máis ca iso.

Aire sonoro
notas ó vento
música libre
en movemento.

Trinta e un poemas cuxo eixo temático é a música; no que o son, a cor e mesmo o olor dos sons dos instrumentos nos proporcionan unha absolutamente lírica e sinestésica, que tiveron continuación en “Recendos de aire sonoro“, publicado en Xerais no 2011.

Que significa a música?

In MusicArte on 21/03/2012 at 07:41

Para todos aqueles que sempre temos dúbidas sobre que musica debemos seleccionar para empregar nas aulas, para os que sempre andan buscando pezas relacionadas cos temas que están traballando, para os que lle buscan significado á música …

Unha lección maxistral de Leonard Bernstein, que acompañado da Orquestra Filarmónica de Nova York explícalle aos nenos  que significa a música. Unha gravación de 1958 na que di que a música son notas, preciosas notas e sons unidos de tal xeito que gozamos ao escoitalos, pero as notas non son como as palabras, porén non significan o mesmo.

Recomendamos o visionado deste vídeo, así como o dedicado á “Música impresionista” ou “Tes musicalidade?”.

Pete the cat

In MusicArte,VisionArte on 28/02/2012 at 08:24

Grazas á especialista de inglés do centro no que traballamos, coñecemos a “Pete the cat”, un gato que deseguido engaiola a nenos e nenas, obra de Eric Litwin (Mr. Eric), un polifacético artista mestura de músico, escritor e actor, que a máis de escribir, dá concertos e cursos por toda América, con programas que axudan a nenos e pais a desenvolver as súas potencialidades creativas, musicais e motrices.

O primeiro libro que publicou foi, “Pete the cat. I love my white shoes”, logo “Rocking in my school shoes”, ambos se acompañan de cancións moi pegadizas e cheas de ritmo para os pequenos.

(Re)Creando sons

In MusicArte on 17/02/2012 at 07:47

Seguimos explorando as posibilidades do corpo como produtor de sons máis alá da voz.

Nun ambiente axeitado de silencio e relaxación, o alumnado escoita os sons do primeiro vídeo, sen ver a imaxe. Identifican que se trata do son da choiva e de tronada.

Deseguido, facemos o mesmo co segundo, sen imaxe. Pensan que se trata do mesmo ata que posteriormente se proxecta. Daquela descobren que son sons producidos co corpo, que ben sincronizados semellan choiva e tronos.

Tratamos de facer algo semellante;  e como a nosa lingua é tan rica en palabras para nomear a choiva, tentaremos reproducir orballos, arroiadas, chuvieiras, trebóns, pedrazos, sarabiadas  ou escampadas.

Paisaxes sonoras

In MusicArte on 15/02/2012 at 09:01

Soundscape é un proxecto orixinal de Murray Schafer que vén a ser algo así como unha imaxe sonora, o entorno sonoro concreto dun lugar real. Así hai un gran número de grupos que se dedican a recoller esas recreacións sonoras; en Galicia, o proxecto Escoitar permítenos ouvir gravacións de distintos lugares senlleiros da nosa comunidade e contrastar as diferenzas entre os sons de localidades.

Estamos continuamente inmersos no son, e máis das veces non reparamos nel. Unha actividade curiosa é facerlles escoitar os sons da contorna, percibir as variacións deses sons ao longo do día. Non son os mesmos sons da escola a primeira hora da mañá que ao mediodía ou polo recreo, e eses sons, sen outro tipo de información poden axudar a identificar onde nos atopamos e a que hora; asemade, tamén permite decatarse da contaminación acústica.

Ás veces, tamén podemos recrear paisaxes sonoras a partir de imaxes irreais. Presentarlles unha imaxe e producir coa voz ou con outros elementos, os sons que pensamos se poderían escoitar nese lugar. Recentemente fixémolo a partir de ilustracións de David Pintor, algunhas delas pertencentes ao álbum “Compostela” publicado o pasado ano con Kalandraka. Por grupos, sonorizan distintas paisaxes. Tamén se pode facer a partir de obras de arte, de contos ou de historias. O que importa é reparar neses sons e comprender que a voz é unha ferramenta moi versátil que permite moita máis expresión que o mero falar.

Os sons do español

In MusicArte on 02/11/2011 at 21:03


Gústanos facer exercicios coa voz e ver que hai quen pode producir calquera son, tal e como sucede no vídeo do extraordinario grupo Voca People, que coas súas voces soan coma unha orquestra.

Para ilo é preciso practicar a pronuncia moitas veces non sabemos como explicarlle aos nenos/as a colocación dos órganos fonatorios, para facelo con corrección.

Esta aplicación, Los sonidos del español, xerada  polo departamento de Español e Portugués da Universidade de Iowa permite a definición articulatoria dos sons do español mediante un diagrama interactivo.

É sumamente interesante que poidan visibilizar o aparato fonador humano e escoitar a pronuncia correcta.

Panxoliñas para todo o ano

In MusicArte on 17/10/2011 at 08:01

Arrepíanos ir pola rúa e ver, no mes de outubro, os escaparates das tendas cheos de adobíos de Nadal, pero recibimos con alegría o último traballo de Mamá Cabra “Xa me tardan estes Magos”.

Un sopro de aire fresco no anacrónico mundo das panxoliñas de Nadal. Modernidade nas letras, nos temas, na música, nas ilustracións…, nada que ver con eses soniquetes rancios e repetitivos que ano tras ano parecen trasladarnos a outras épocas, ou con eses remixes de letras “comprometidas” que aburren desde o primeiro acorde.

Panxoliñas de todo o ano, tal e como se titula unha das que integran o traballo ten letra de Antón Cortizas: Que veña xaneiro / que é o mes primeiro/ e tras del febreiro / que é moi pequeneiro/ e marzo marzolo / trebón e raiolo / e despois abril / o das augas mil / veña o mes de maio / con flores a esgallo /e máis tarde xuño / cereixas no puño / despois veña xullo / calor a barullo / e sígalle agosto / quentiño e composto /que veña setembro / as uvas comendo / logo outubro ronco / co outono no lombo / a seguir novembro / castañas quecendo / por fin o Nadal / que é o mes do final. / E esta panxoliña / ao ano acabar / na fin de decembro / volve comezar.

Panxoliñas que falan dos valores que se asocian ao Nadal, “Na casa da miña avoa”, “A luz do Nadal” ou “Pintan as verbas de paz”. Panxoliñas que mesmo concilian diferentes tradicións actuais “O cuarto rei mago” ou “Tres reis en bicicleta”. Panxoliñas que nos vinculan coas nosas raices populares como son os cantos de reis “Ano novo con ben veñas” ou “Cantamos os reis”. Panxoliñas que nos falan en clave de neno/a, “Xa me tardan estes Magos” ou “O zapatiño”. Panxoliñas rebeldes Eu non quero ser taxista / nin médica nin conselleira / non quero sachar na leira / nin famosa deportista. / Eu tan so quero cantar… / O rock and roll / do bacallau con coliflor./

Dicir “panxoliñas laicas” é un oxímoron, pero ista é a vocación do fermoso agasallo que nos fan os reis Mamá Cabra, Antón Cortizas, Antonio García Teijeiro, Gloria Sánchez, Gloria M. Roel, Kristina Sabaite e Galaxia.

Escoitar unha mostra.

Instrumentos musicais galegos

In MusicArte on 19/09/2011 at 07:58

Os instrumentos musicais na tradición galega”, é un web no que se atopa información de distinta índole sobre preto de 150 instrumentos tradicionais galegos: unha descrición detallada, os seus nomes tradicionais, a súa historia e información sobre quen, cando, como e onde se tocaba, xunto cunha gravación do seu son.

Vinchas, cantagalos, ferreñas, rabel, rin-ran, chirimías ou palletas, comparten espazo con outros máis coñecidos como pandeiros, castañolas, gaitas e zanfoñas.

Elaborado por Pablo Carpintero, aloxado no portal do Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega.

Un recurso de grande utilidade na educación.

Na rede pódense ver algúns vídeos da elaboración destes instrumentos, do Proxecto Ronsel.

O voo do moscardón

In MusicArte on 02/05/2011 at 21:00

Realizadas as actividades e xogos relacionados coa “Mosca de ferro“, quixemos escoitar distintas interpretacións musicais da obra “O voo do moscardón” de Rimsky Korsakov, con piano, violín, flauta, clarinete, cello, ou trompeta.



Pequena serenata nocturna

In MusicArte on 20/02/2011 at 22:01

Vía Trafegando Ronseis coñecemos as actuacións do Mozart Group, catro instrumentistas que interpretan a música clásica en clave humorística.

Neste caso vemos “Pequena serenata nocturna” de W.A. Mozart. Unha obra en cinco movementos -o máis coñecido “Allegro”- que moitos nenos e nenas recoñecerán por ser empregada tanto na publicidade coma noutras aplicacións.

Como contraste, quixemos amosarlle a interpretación de “Les Dissonances” e mesmo a versión dance de SySex.

Noutra ocasión amosarémoslle a hilarante posta en escea do “Ave María” de Gounod por MozArt, e complementaremos coa audición das interpretacións de Inessa Galante  ou Sumi Jo do “Ave María” de Caccini, ou do de Schubert. Neste web pódense escoitar as versións de Bach, Gounod, Caccini e Zakharenko.

Onomatopeas

In AlfabetizArte,MusicArte on 31/01/2011 at 00:02

A raíz do visionado da ópera buffa ‘Duetto buffo di due gatti’ de Gioacchino Rossini, durante a cal tan só se pronuncia a onomatopea “miau”, e do que hai innumerables versións, de entre as que salientamos:

Felicity Lott & Ann Murray

Teresa Berganza e Cecilia Lavilla Berganza

Montserrat Caballé e Concha Velasco

Les Petits Chanteurs a la Croix del Bois

decidimos traballar coas onomatopeas,  pronuncialas, idenficalas, e escribilas; deunos pé a unha interesante proposta de lectura e escrita. Empregamos as táboas das admitidas polo Diccionario da Lengua Española,  a recompilación de José Martínez de Sousa e máis un vídeo.

E como non, unha chiscadela final co xa clásico libro de Manuel Bragado, “Dona Carme”.

Composición sonora

In MusicArte on 18/06/2010 at 18:56

Coñecemos en Reggio Emilia un proxecto titulado “Paisaxes sonoros” que nos pareceu moi interesante e con moitas posibilidades.

A dotación de material das aulas reggianas é ben distinta das nosas; xa comentamos nalgunha ocasión que alí é difícil atopar material comercial, dese material do que nunca vemos cheas as nosas aulas. Non hai pezas plásticas de vivas cores a proba de dentadas, non hai bonecas educativas, nin xogos didácticos de última xeración; non, alí hai pedras, ramas de árbores, cunhas, botellas, parafusos, arandelas, botóns, pezas metálicas…, todo da vida real, non especialmente deseñado para nenos con todos os criterios internacionais de seguridade. Eses obxectos de distintas texturas, materiais, tamaños, pesos, usos, etc, permiten, ao manipulalos, descubrir un mundo de sensacións e poñen a proba a creatividade, enxeño e intelixencia dos nenos e das nenas.

Todos eles producen sons, de distinta intensidade, ton e altura. Con eles experimentan e gozan as criaturas ao longo do día. Noutra ocasión xa nos estenderemos con máis detalle. Hoxe, tan só queremos amosar unha versión das composicións sonoras, realizado nas nosas aulas e que a mais do pracer da descuberta libre, nos permite traballar conceptos numéricos, tamaños, secuencias espaciais, orde e tempo. Á vista da fotografía, pouco máis que engadir a non ser que cadaquén organizouna segundo os seus gustos. Tantas “partituras” como momentos de realización.

Sinestesias I: o son da choiva

In EmocionArte,MusicArte on 11/05/2010 at 10:47

Hai un vídeo na rede que está sendo un récord de visitas, Rainymood, unha gravación de 30 minutos do son da choiva sobre o chan; seica o empregan para a relaxación.

Pareceunos ben interesante para traballar co noso alumnado as sinestesias. A sinestesia é unha facultade pouco común que teñen algunhas persoas, consistente e experimentar sensacións dunha modalidade sensorial particular a partir de estímulos doutra modalidade distinta. Hai casos de persoas que ven os sons de cores, ou ás que determinados sabores/olores prodúcenlle sensacións táctiles.

Malia que é un fenómeno que só afecta ao 1% da poboación, pareceunos de grande interese provocar nos cativos, ou ensinarlles a comprender as distintas sensacións que lles pode producir un estímulo, neste caso auditivo. Tan doado como pedirlles que se deiten, pechen os ollos e escoiten a gravación da choiva; logo verbalizaremos as sensacións que sentiron, tamén prestaremos atención aos movementos do corpo, como se aniñan. Noutra ocasión podemos probar con este son, ou con estoutro.

No programa Redes de Eduardo Punset, dedica o capítulo 22 ás sinestesias, “Flipar en colores”, para o que entrevista ao neurocientífico David Aegleman, director do Laboratorio para la Percepción y la Acción da Universidade de Texas. Transcrición da entrevista. Así mesmo, facilitamos a transcrición da entrevista Richard E.Cytowic, onde expón que unha razón que pode explicar que haxa adultos sinestésicos é porque todos os bebés son sinestésicos. Algo que logo se vai modificando co tempo e coa aprendizaxe.

Ópera para nenos

In MusicArte,VisionArte on 09/05/2010 at 08:07

Hoxe, 9 de maio, celébrase o Día da Ópera, os teatros e auditorios abren as súas portas ou saen á rúa para que todo o mundo poida desfrutar dela. Certamente é un xénero pouco tratado ou escoitado en infantil, poida que nos pareza demasiado complexo, ou poida que aínda non lle “tocara” o seu momento. Materiais e posibilidades non faltan. Tan só se trata de probar unha vez e de seguro que repetiremos.

Facilitamos un vídeo de animación coa aria de Verdi- Traviata –Choeurs des Bohèmiens, de “L´Opèra imaginaire”, intepretado por Le Coro dell’Accademia di Santa Cecilia de Rome. Realizado por Gionne Leroy, realizador e animador, de l’école de la Cambre.

Excelente material para facer un primeiro achegamento á ópera.

Algunhas editoriais xa teñen publicados álbums nos que tratan de abrir este xénero aos nenos e nenas. Destacamos da colección “Ópera para nenos” da editorial Kalandraka, cos seguintes títulos:

-“A frauta máxica” de Mozart; “Aida” de Verdi; “O elixir do amor” de Donizetti; unha ópera bufa;  “Turandot” de Puccini;  “O barbeiro de Sevilla”de Rossini;  “Orfeo e Euridice” de Gluck; “Porgy and Bess” de Gershwin.

Tic Tac

In ContArte,MusicArte on 07/03/2010 at 00:35

Escoitamos e lemos o novo libro-disco TIC-TAC de Kalandraka, que combina música e ilustración. As ilustracións realizáronse coa técnica do linogravado, cun resultado, distinto e orixinal.

Son 16 cantigas moi pegadizas todas elas, pero moi distintas do que decote se ofrece como música infantil. Tratan sobre o mar, os animais ou a natureza, con distintos ritmos, rock, jazz, soul, swing e latinos. O “Rock do porco celta” é insuperable. Velaí van uns fragmentos das cancións: “Tic tac”, “A choiva”, “No mar“, “O libro”, “O trasno” e “O moucho chosco”, gravadas na súa presentación no FNAC.

Spotify

In MusicArte,TICArte on 01/02/2010 at 17:29

Para escoitar esa canción que precisamos na aula para traballar un ritmo determinado, para relaxar, para bailar, para cantar, e con moi boa calidade de son. Spotify é unha aplicación que permite a escoita de música vía streamig. A busca pódese facer por artista, álbum ou listas de reprodución creadas polos propios usuarios. É gratuíto. Tense acceso ás pistas de varias casas discográficas (Sony BMG, EMI Music, Warner Music, Universal Music, Hollywood Records, entre outras). Pódense crear listaxes de reprodución e compartilas ou editalas. O acceso é con invitación .

Cadros musicados

In MusicArte on 28/01/2010 at 20:59

Leandro Lamas é un artista sobradamente coñecido no ámbito da ilustración de contos infantís. O seu estilo colorista e naif reproduce escenas cotiás ou imaxinadas cargadas de ilusión, romanticismo e un pequeno toque irónico. Podemos ver algunhas das súas obras no seu bloque; con moitas delas elaborou unha presentación con acompañamento musical.

Das aulas de infantil habería que desterrar as imaxes de ínfima calidade estética que aínda se seguen a atopar. Debuxos planos, con cores rechamantes, case sen matices, dunha pobreza desde o punto de vista artístico, plástico e estético que non admiten ningún tipo de xustificación, máxime cando a día de hoxe atopamos na rede reproducións de moitas obras de arte. Aos nenos e nenas, aínda que pequenos, hai que ir educándolles o sentido estético, e poida que, se faga máis co que observan no seu entorno cotiá no día a día, que levándoos de cando en vez a unha exposición ou amosándolles un cadro.

Sons coas mans

In MusicArte on 27/01/2010 at 22:43

Visitade esta web e veredes a de sons que se poden facer coas mans, de unha a doce persoas, estilo dance, hip-hop e latino.