A nosa achega á educación infantil

Archive for the ‘TICArte’ Category

Aulas sen tecnoloxía

In TICArte on 05/11/2012 at 08:06

Nestes días mantivemos interesantes debates a raíz dun artigo no que nos contaban que os altos directivos de empresas de Silicon Valley (referente mundial de tecnoloxía punta), envían aos seus fillos/as a escolas onde non se empregan os ordenadores. Prefiren que xoguen, que desenvolvan a imaxinación e que manipulen elementos naturais antes ca que estean enganchados aos aparellos tecnolóxicos.

Hai quen está moi a favor desta medida e quen está totalmente en contra. Apúntanse as vantaxes e inconvenientes da formación dixital dos nenos deste tempo.

Esta dicotomía hai  que collela sen falsos dogmatismos, entendendo moi ben o contexto social, cultural e familiar do que estamos a falar.

1º Trátase de rapaces que se crían no medio de ordenadores e de aparellos de última xeración; de nenos que escoitarán conversar aos seus pais sobre estas cuestións a todas horas, de cativos que “mamaron” a tecnoloxía xa antes de nacer.

2º Trátase dunha escola que segue o modelo Waldorf, na que se prima o aprender facendo, os aspectos emocionais e de saúde, cun modelo pedagóxico diferente.

3º Para estas familias, estar “desconectado” é un luxo, malia que para outros é unha carencia que xera profundas diferenzas: a coñecida como fenda dixital. Recórdese que polo xeral quen non ten ordenadores na escola é altamente probable que tampouco os teña na casa. Para os de Silicon Valley, a diferenza do resto do mundo, estar desconectado é un “signo” dos ricos da tecnoloxía; en contraposición “os pobres da tecnoloxía” teñen a obriga de estar todo o día enganchados a un correo electrónico ou a unha rede social. Pero isto que parece ser norma desa sociedade concreta, non o é para o resto do mundo. Eles xa van uns pasos por diante dos demais.

Agora ben, isto non quita que non haxa que debater sobre a primacía dun tipo de actividades máis de tipo analóxico ca sobre outras de corte dixital, nomeadamente na escola infantil. Nós recordamos que nas visitas ás escolas italianas chamaba a nosa atención a ausencia de aparellos informáticos nas aulas, cando aquí estamos a pelexar por portátiles, PDIs, proxectores, tabletas, etc, etc.

Desde que iniciamos InnovArte insistimos na idea de que a tecnoloxía debe inserirse no normal descorrer dunha aula de infantil, coñecendo, entendendo e empregando as posibilidades que nos brinda para a creación, expresión, comunicación, información e mesmo para o xogo. Esas son as finalidades, que os nenos e nenas aprendan a comunicarse, a crear, a procurar información e a ocupar o seu tempo de lecer poñendo en funcionamento e utilizando todo aquilo que lle permita facelo e a inserirse na sociedade na que viven, compensando as carencias ás que poidan estar condicionados polo grupo social ao que pertencen. Sen magnificar nin demonizar. A tecnoloxía non é o centro da intervención educativa nin é só unha ferramenta, pero o obxecto da nosa atención é o desenvolvemento harmónico e integral das criaturas.

Noutras ocasións, sempre recordamos unha intervención do filósofo Javier Echevarría Ezponza, quen preguntado sobre o tempo que os nenos/as deberían dedicar á tecnoloxía, expón que a vida humana se desenvolve en tres contornas: a contorna natural (a natureza), a contorna artificial (a cidade), e a contorna virtual; calquera delas son necesarias, agora ben a prevalenza dunha sobre a outra, -por boa que sexa-, xeraría unha carencia e unha descompensación. Ningunha destrúe á outra.  Hai que procurar o equilibrio entre o tempo que se lle dedica e se permanece en cada unha das tres contornas.

Para rematar, dicir que cómpre cautela, xa que logo sempre nos preguntamos que é o que hai detrás de todos estes movementos. Do mesmo xeito que tratábamos de indagar que había en todo ese empeño de tecnoloxizar as aulas, cando aínda non tíñamos evidencias empíricas da súa incidencia na mellora da calidade educativa, agora facemos o mesmo coas correntes de destecnoloxización. Todo isto faise pola calidade educativa?, é casual?, é un froito dos tempos?

Advertisements

Converter o blog de aula en libro

In TICArte on 28/02/2012 at 08:25

Somos moitos os docentes de infantil que non empregamos material editorial nas nosas clases, somos moitos os que nos preocupamos máis polos procesos de aprendizaxe que polos produtos que realizan os nenos e nenas, e moitos de nós tamén temos un blog de aula, porque cremos que é unha maneira de ir vinculando a familia co día a día da vida dos seus fillos e fillas. Por outra banda, o blog, tamén nos axuda, a dar conta do noso traballo, xa que logo, a remate de curso ou trimestre o noso alumnado non leva os consabidos cadernos perfectamente acabados.

Por iso gustounos a idea de converter o blog en libro, para nós unha maneira de darlle un recordo do seu paso por estas aulas: un libro que recolle coma un diario as actividades que se foron desenvolvendo ao longo do trimestre, curso ou ciclo.

Hai varias ferramentas, unhas máis axeitadas ca outras segundo o blog. Velaquí:

BlogBooker, permite crear un arquivo PDF de alta calidade, funciona tanto con blogs de WordPress como de Blogger, podendo elixir idioma, fonte, e tipo de impresión.

FastPencil, que permite aínda máis posibilidades de selección do que se decide incluír ou non.

Blurb, crea un eBook, pero só con blogs de WordPress.

BookFabric, soporta varias plataformas, entre elas Blogger e WordPress, xera rapidamente un libro con portada, índice de contidos, imaxes, etc.

Grandes carteis

In TICArte on 01/02/2012 at 07:57

Nalgunha ocasión precisamos elaborar carteis con grandes letras para a clase ou para o centro e acabamos recorrendo á impresión letra a letra ou a múltiples ampliacións.
En Educacontic, vemos unha sinxela ferramenta, TYPEA4,  que permite, sen rexistrarse previamente, imprimir grandes carteis dunha letra por páxina, con varios formatos de letra e cores, preparados para imprimir directamente ou para descargar en pdf.

Impresionismo educativo

In ActualizArte,TICArte on 13/06/2011 at 15:00

O pasado día 3 presentouse no Museo Nacional Reina Sofía a publicación “Experiencias educativas en las aulas del siglo XXI”, editado por Ariel, promovido por Educared e Ciberespiral. Prologado por Jordi Adell, recolle experiencias innovadoras realizadas en todos os niveis educativos, desde infantil á universidade; entre outras colaboracións salientamos a de Tíscar Lara, Enrique Barreiro Alonso, Pedro Cuesta Morales, Azucena Vázquez ou Pilar Soro. Nós aportamos a nosa reflexión “¿Competencia digital o manejo de tecnología?”.

Na presentación Juan Miguel Muñoz, presidente de Espiral Educación y Tecnología, fala da educación como da Bela Durminte, referíndose ao actual estado de “apalancamento educativo”; da necesidade de volver aos postulados da vella Nova Escola e aplicalos a todo o que se pretende coa tecnoloxía educativa para non perder o sentido pedagóxico do que se fai; e apunta con optimismo a puxanza dun movemento, -unha especie de impresionismo educativo “ese que pretende plasmar a luz entre as sombras da nosa aletargada escola”-, no que se atopan os 112 profesionais do ensino que colaboraron na publicación. É para nós unha honra que nos consideren integrantes desa Escola Impresionista.

Paga a pena dar unha volta por esta exposición impresionista chea de luz, de creatividade e de novas miradas sobre a paisaxe educativa.

Experiencias innovadoras en TIC

In TICArte on 01/06/2011 at 20:00

O vindeiro sábado, día 4, no Museo Nacional Reina Sofía, terá lugar o acto de entrega de premios a edublogs que anualmente convoca a Asociación Ciberespiral.

Ao tempo farase a presentación de “”Experiencias educativas en las aulas del siglo XXI-Innovación con TIC“

Unha publicación monográfica, coordinada por Espiral, Educación y Tecnología , editada pola Fundación Telefónica, na que Espiral e Educared quixeron recoller 94 experiencias educativas innovadoras, da man de 112 profesionais do mundo da educación, que aceptaron o reto de explicar a súas vivencias en primeira persoa.

Trátase dun  libro vivo, prologado por Jordi Adell, distanciado de teorías utópicas, baseado na realidade cotiá das aulas, que sen dúbida, achega ideas e rompe tópicos á hora de animarse a integrar as tecnoloxías na práctica docente.”

InnovArte tivo a honra de participar nesa publicación, cunha visión crítica –hai quen pensa que é marca da casa-, ao tempo que construtiva –ou iso pretendemos- sobre algunha das incoherencias que se están dando nese proceso de introdución das tecnoloxías nas aulas de infantil; nomeadamente estámonos a referir á oferta de materiais multimedia de corte infantilizado e ramplón que poida que aborden contidos curriculares pero en absoluto son acordes coa filosofía educativa do currículo de infantil. Isto por pór un exemplo, xa que a través de InnovArte tratamos de amosar, case a diario, como entendemos nós a introdución das TIC nas aulas.

Lamentándoo moito non poderemos estar no acto de presentación, xa que esta fin de semana asistiremos ao Encontro Nacional da Asociación Francesco Tonucci en Granada, pero temos entendido que se fará unha gravación do acto que poñerán a disposición a través da web de Ciberespiral.

Escribindo os nomes

In TICArte on 11/05/2011 at 00:01

Os seus nomes sempre son o referente, porén gústalles escribilos en todas partes, en diferentes soportes e empregando distintas ferramentas.

Imagechef é unha aplicación on line, que nos permite escribir textos en tarxetas, na area, en chapas, en camisetas deportivas, en caramelos, con flores,  etc., cambiándolle a cor, o formato e ata os adubíos.

Vaia cara!!

In TICArte on 26/02/2011 at 08:59

Decidimos transformar o noso aspecto, para o cal empregamos unha ferramenta, Funtasticface, que nos permite facer todo tipo de engadidos e cambios: pelo facial, sombreiros, orellas, ollos, gafas, beizos…

Bonitos, o que se di bonitos non quedamos, pero irrecoñecibles si! Transcurridos uns días, nin eles saben quen son.

A propia aplicación pode facer unha captura de imaxe a través da webcam e a partir de aí, os mesmos nenos/as van modificando o seu rostro.

Tiching

In TICArte on 20/02/2011 at 22:00

A partir de hoxe, poderemos acceder on line, en versión alfa, a Tiching.

“Tiching é unha plataforma web que permite encontrar de forma rápida e sinxela todos os contidos dixitais educativos que existen en Internet, adaptados ás necesidades de cada profesor/a ou estudante.

Aínda que en Internet existen infinidade de contidos dixitais educativos, a maioría son difíciles de encontrar, dispersos e pouco accesibles. A principal novidade que ofrece Tiching é organizar e difundir todo o material educativo existente en Internet, contando coa comunidade educativa escolar.

Ademais os contidos dixitais educativos encontrados en Tiching pódense organizar para traballar na aula ou dende casa.

A intelixencia artificial da plataforma tamén permite aos usuarios obter recomendacións, compartir preguntas, discutir temas e coñecer persoas afíns. “

Videoxogos

In RebelArte,TICArte on 19/01/2011 at 15:39

Iustración de Carlos Nava

Aínda non nos recuperamos da impresión que tivemos a semana pasada cando algúns dos nosos alumnos/as -3 e 4 anos- nos dixeron que recibiran como agasallo de Nadal maquiniñas de videoxogos.

Ben sabemos que en moitas ocasións, os pais regalan aquilo que a eles lles gustaría recibir; ben sabemos que en moitos casos é un xogo compartido –e somos partidarias dos tempos que comparten pais e fillos-; ben sabemos que os nenos e as nenas teñen que xogar aos xogos do seu tempo; ben sabedes, a través das entradas deste blog, que somos moi partidarias de desenvolver a competencia dixital no noso alumnado; ben sabemos que os videoxogos poderían ter unha repercusión positiva nas aprendizaxes dos rapaces, ata o noso admirado Eduard Punset trata ese tema na entrevista que lle fai a Marc Prensky, experto en educación do futuro. Pero, recordade que estamos a falar de nenos e nenas de 3, 4 e 5 anos. Non precisarán doutro tipo de xogo que desenvolva aspectos relacionais, sociais e de creatividade infantil? Atendendo ao pouco tempo de lecer do que dispoñen, non sería máis conveniente empregalo correndo, saltando, brincando…, en definitiva, xogando? O tempo que lle dedicarán aos videoxogos restaranllo á televisión?, simultanearán os dous medios?, durmirán menos ou convivirán menos cos outros? Preguntámoslle todos os días se xogaron, cando xogaron e con quen xogaron, e non pensedes que as súas respostas son tranquilizadoras. E non temos nada en contra dos videoxogos!

Poñéndolle voz ao que escribes

In TICArte on 12/01/2011 at 20:50

Unha amiga facilitounos a ligazón a esta ferramenta, Text to Speech, de Sitepal, que permite escribir un texto breve, e o presentador ou presentadora poñeralle a voz, en distintos tonos, e diferentes idiomas con variados efectos. Ao noso alumnado gustoulle escribir o seu nome e escoitar como o pronunciaría unha persoa, home ou muller, con acento de distintos países, máis rápido ou máis lento, con voz metálica ou estridente. Ademais cando moven o rato arredor deles, seguen o punteiro cos ollos. Aínda non lle exploramos outras posibilidades, pero é interesante que descubran que un erro nunha letra altera o resultado.

Xeracións interactivas

In TICArte on 18/12/2010 at 08:59

No ano 2009 o Foro de Generaciones Interactivas da Fundación Telefónica, desenvolveu un proxecto de investigación no que se enquisaron a 13.000 nenos e nenas para coñecer a relación dos menores coas diversas pantallas como Internet, os videoxogos o teléfono móbil ou a televisión.

Considerámolo de moito interese para coñecer cal é o uso e a importancia que lle dan os máis novos ás distintas pantallas, pois cremos que os profesionais da educación non nos podemos manter ao marxe da realidade na que vive o noso alumnado.

Analiza polo miúdo diversos aspectos, de entre os que salientamos:

-Os ciberfogares; a existencia da Xeración Interactiva explícase desde a convivencia actual dos nenos e adolescentes con múltiples dispositivos TIC. Na actualidade, o ordenador compite coa televisión en nivel de penetración; a partir dos 10 anos o 82% ten acceso a Internet, e o 29% emprega móbil, son tamén a xeración móbil, autodidactas e autónomos no seu uso. Son moi precoces canto ao uso das TIC, sendo pouco conscientes dos riscos que isto entraña.

-Canto a cuestións de preferencias segundo o xénero, os nenos inclínanse máis polos videoxogos e as nenas polos formatos que lles permiten a comunicación, principalmente os móbiles.

-A xeración de pequenos usuarios dá paso a unha nova xeración de creadores: o 39% dos menores xa ten web ou blog propios.

-Aproveitan ao máximo as pantallas para actuar en cinco eixos fundamentais: comunicar, coñecer, compartir, divertirse e consumir.

-Teñen unha necesidade de atención simultánea –non sabemos se a capacidade- que se reflicte na acción: un 75% ten o móbil activo mentres estudan e un 73% ve a tele mentres come ou conversa coa familia.

-A escola é un ámbito de referencia real e potente; os menores recoñecen aos seus docentes como referentes no uso das pantallas.

O reto que xurde agora é establecer unha nova mirada sobre as oportunidades que ofrecen os dispositivos TIC ao tempo que agroman. Isto é, tamén, un compromiso para a escola.

Puentes al Mundo

In ActualizArte,TICArte on 14/12/2010 at 20:29

 

Puentes al Mundo é un espazo dedicado a promover as conversas en español arredor dos temas educativos. Son unha comunidade de docentes de Latino América e España que desde o ano 2008 comparten as súas experiencias na rede e o uso das TIC na aula a través dun programa de radio en internet en directo e podcast educativos no seu web.

Desde aquí podedes acceder ás últimas gravacións, consultar a súa programación ou enviar propostas.

Tamén podedes atopalos en Twitter e Facebook.

Informe OCDE 1:1 en educación

In TICArte on 09/12/2010 at 15:11

O Instituto de Tecnoloxías Educativas (ITE) vén de presentar a tradución do informe da OCDE “1:1 en Educación: prácticas actuales, evidencias del estudio comparativo internacional e implicaciones políticas”. Trátase dunha análise das iniciativas 1:1 (un ordenador para cada alumno) adoptadas en moitos países e avalía os resultados do acceso dos rapaces 24 horas ao día, 7 días á semana a un dispositivo TIC con conexión a Internet.

Tras unha introdución xustificativa do informe, vai debullando:

-As oportunidades e riscos de 1:1 con perspectiva internacional; pescuda nas razóns de que se estea a investir en 1:1; en como se está apoiando ao profesorado e ao alumnado; e apunta as conclusións principais.

-Que sabemos sobre o impacto do uso das TIC en educación, se isto axuda a que emerxan novos modelos ou contornos de aprendizaxe; como melloran os resultados do estudantado; e se 1:1 axuda a salvar a división dixital en educación.

-Finalmente trata as leccións aprendidas e as implicacións nas políticas.

Non dá resposta nin sobre a efectividade/custe nin sobre os impactos educativos do 1:1, tan só eleva as mesmas preguntas que nos facemos moitos e moitas profesionais do ensino, que se resumen no que segue:

Baséanse na crenza de que capacitando ao alumnado para conectarse a Internet e conectarse entre si, pódese contribuír a salvar a fenda dixital ao tempo que transforman a educación para axudar mellor ás necesidades sociais. Porén, os obxectivos destes programas son: proporcionar destrezas TIC, minorar a fenda dixital e mellorar a calidade do ensino. Pero as preguntas que xorden de inmediato son: que razóns políticas hai detrás destas iniciativas?; cantos e que tipo de parceiros están participando?

O profesorado precisa dunha visión clara de cales son os obxectivos de aprendizaxe xa que, como ben sabemos, a dispoñibilidade de tecnoloxía informática, de seu, non terá ningún impacto nos estilos docentes ou de aprendizaxe. Os programas 1:1 dependen en gran medida do profesorado para que teñan éxito.

Canto aos resultados académicos do alumnado, detéctase un impacto positivo sobre as destrezas TIC e de expresión escrita, así como unha asociación máis modesta entre 1:1 e mellora noutras áreas académicas como as matemáticas.

A desigualdade no uso das TIC podería provocar unha “segunda fenda dixital”. A equidade non pode reducirse ao acceso a aparellos tecnolóxicos. O alumnado con capital cultural alto pode beneficiarse das oportunidades de aprendizaxe asociadas ás TIC, pero o resto do alumnado non, entón, como se beneficiarán os máis pobres e os menos capaces con estas reformas?

A meirande parte das avaliacións realizadas ata o de agora son descritivas do proceso de implementación e do deseño do programa, aínda non se sabe nada da relación entre implantación e resultados académicos. O uso de dispositivos TIC en iniciativas 1:1 varía moito entre centros, dependendo fundamentalmente do profesorado.

Polo tanto sería un bo momento para pararse e analizar resultados ou para facer os axustes precisos, recordando que un ordenador por neno no é unha fin en si mesma e ten un custe moi elevado como para non saber en que se traduce.

Falsos mitos na escola 2.0 (2ª)

In TICArte on 09/12/2010 at 15:08

Hai tempo que queríamos traer aquí algunhas das achegas do profesor Jordi Adell, coas que coincidimos plenamente e que se poden seguir na súa páxina persoal. As súas reflexións, certamente, cremos dan na clave do problema, polo tanto tan só vamos a reproducir textualmente algúns fragmentos e recomendar a súa lectura completa.

Sobre as iniciativas 1:1, en “Primer análisis sobre la escuela 2.0

“Si algún alto responsable de los proyectos Escuela 2.0 a nivel autonómico lee esto, por favor, dedique unos miles de euros este año a un análisis independiente de los efectos educativos del proyecto. Necesitará un buen diagnóstico de la situación para seguir tomando decisiones. SI puede ser, uno en el que no aparezcan docentes diciendo que los ordenadores “motivan a los niños”, por favor. Un estudio independiente y público que muestre si realmente ha cambiado lo que se hace en las aulas desde que los niños y niñas acarrean ordenadores al colegio. Aunque, todos sospechamos lo mismo. ¿Esperaremos otro año quizá para reconocer públicamente que cacharros sin formación y sin soporte no cambian nada? ¿O no haremos ningún análisis?”

Sobre os contidos e libros dixitais en “Carta a los editores de los libros de texto

“El error, su error, es creer en las propiedades mágico-didácticas de los “contenidos”. Señores, los contenidos, sin docente, se llaman libros y bibliotecas, hace años que tenemos y, que yo me haya enterado, no han acabado con las escuelas, ni las universidades. Los maestros y maestras educan, sus libros son, o eran en su tiempo, una ayuda. Igual que la Internet ahora.” (…)

“En fin, creo que el mundo va en una dirección y Uds. están anclados en el pasado. Les ha ido bien, y les va bien ahora mismo, pero pónganse las pilas. Porque, si tengo a la misma distancia, un clic de ratón, una exposición del Museo Británico sobre Egipto, quizá su unidad didáctica sobre el arte egipcio me parezca un poco “cutre” y encima trabajo con la de Inglés. Si tengo las programaciones de otros docentes, quizá la suya me sepa a poco para hacer la mía propia, y si puedo trabajar junto a otras cinco escuelas estudiando un tema “sobre el terreno”, con datos actualizados en tiempo real, y los estudiantes pueden publicar sus resultados en la red, quizá sus actividades sugeridas me sepan a cartón, si en sus libros digitales, cada vez que profundizan en algo, me remiten a vídeos o páginas de la Internet, quizá piense que todo lo que necesito ya está en Internet y que gastarse mis impuestos en algo que se puede conseguir gratis, pues no está claro. El día que los docentes se den cuenta que esos cañones y pizarras digitales se pagan con sus impuestos… En fin.” (…)

“Por otra parte, tienen razón en un tema. La administración juega a dos barajas (o su mano izquierda hace una cosa y la derecha otra) y no debería ser la autora de los materiales de enseñanza. Lo mejor que podría hacer es subvencionar a los grupos de docentes más didácticamente innovadores para que  los hicieran y los compartieran gratuitamente por la red. De hecho dichos grupos ya lo están haciendo sin que les ayuden demasiado desde arriba.” (…)

“Finalmente, permítanme una reflexión final. Eso que están “buscando”, el libro de texto digital, no lo encuentran porque no existe. Y no existe porque quizá no tenga sentido en estos tiempos que vivimos. En la época en la que el acceso a la información era costoso y difícil, un libro de texto tenía mucho sentido: todo lo que merece ser sabido en el curso en un solo sitio, ordenadito y semidigerido. Gran ayuda para los docentes. Eso, hoy, en la era Internet, es sencillamente impensable.” (…)

“El problema es que los docentes que quieren libros de texto digitales son precisamente los menos innovadores y los menos comprometidos con el aprendizaje de sus alumnos (esto levantará algunas ampollas, pero alguien tiene que decirlo). Eso los padres lo descubrirán pronto, si no lo han descubierto ya. Del mismo modo que los centros que se niegan a usar los portátiles deberán dar explicaciones a las AMPAS. Y las escuelas que se aferren a los libros de texto teniendo toda la Internet a su disposición, posiblemente tengan pronto mala fama.” (…)

Pouco máis se pode engadir, tan só instar a que se faga unha reflexión seria sobre as iniciativas 1:1 que aínda estamos a tempo de reconducir antes de que se boten a perder pola falta de visión sobre os obxectivos que se perseguen, sobre os materiais necesarios e sobre o profesorado que debe empregalos.

2º mito por terra: os libros de texto dixitais non existen. Polo de agora, o que hai “2.0” son os antigos libros en soportes modernos.

Navega con rumbo

In TICArte on 29/11/2010 at 21:11

A Consellería de Educación e O.U. vén de presentar o programa “Navega con rumbo” co obxectivo de sensibilizar á comunidade educativa das vantaxes e perigos da rede. Conta cunha páxina web na que se poden atopar guías para o alumnado, profesorado e familias, nas que basicamente se recollen enderezos nos que atopar información sobre programas de control parental e normas para que os máis cativos empreguen a rede.Conta tamén cun Glosario de termos relacionados coa rede e coa navegación pola mesma. Esta acción inclúe tamén unha rolda de visitas informativas polos centros educativos.

Unha boa e necesaria iniciativa xa que o uso de Internet tamén conleva moitos riscos.

Pola contra, hai tres aspectos que non nos gustaron moito:

-As imaxes que se empregaron para ilustrar os materiais, máis ca da sociedade da información e do coñecemento parecen de “Cuéntame”.

-O uso dos @ -malia que está moi estendido para aludir ao feminino e ao masculino- non se xustifica nin sequera nunha publicación sobre o ciberespacio.

-Non acabamos de entender por que os deseñadores de material dixital, cando queren dirixir unha mensaxe aos máis pequenos consideran que deben incluír quebracabezas ou xogos de emparellar imaxes, pois estes exercitan a memoria visual e a orientación espacial, pero teñen unha escasa ou nula incidencia  na adquisición de contidos. Máxime cando se lles está tratando de inculcar que a rede serve para algo máis que para o ocio (comunicación, información).

Liñas de tempo

In TICArte on 15/11/2010 at 21:03

Sabemos que en infantil, un dos obxectivos que máis custa acadar é o da organización temporal; que sexan capaces de secuenciar feitos, de narrar unha historia seguindo os fitos temporais máis importantes, de contar acontecementos seguindo a orde… Daí que desenvolvamos cantidade de actividades encamiñadas á consecución dese obxectivo. Temos elaborado paneis nos que imos recollendo secuenciadamente as actividades máis senlleiras do trimestre ou curso escolar, ou os momentos clave dun conto, da súa propia vida, dunha película, das rutinas diarias, dunha receita, etc.

Agora atopamos unha ferramenta, Dipity,  que nos permite a elaboración desas liñas de tempo e tres formatos distintos: en liña cronolóxica, en formato libro ou en esquema.

As liñas de tempo ou eixos cronolóxicos son moi empregadas desde hai tempo en niveis superiores, pero a posibilidade de incorporar elementos multimedia é bastante recente. Tan só é preciso rexistrarse e ir anotando os eventos que queremos consignar. Unha vez creada, podemos visualizala e desplazarnos cara diferente datas, e nas que haxa información aparecerá nunha pequena xanela, permitíndonos acceder ao evento seguinte ou ao anterior. En Bloggeando atoparedes un titorial de como realizar liñas de tempo con Dipity. Un excelente recurso educativo.

Pódese ver a liña temporal que fixemos de proba coas entradas de Innovarte: liña, libro e esquema.

Nubes de palabras

In AlfabetizArte,TICArte on 08/11/2010 at 16:26

Estamos probando as posibilidades de dous programas gratuítos xeradores de nubes de palabras, con distintos formatos visuais, Wordle e Tagxedo.

Wordle. No blog Educacontic recollen os pasos a seguir para a elaboración dunha nube, titoriais e incluso aproveitamento didáctico desta ferramenta. Úsanna en niveis superiores pero nós consideramos de utilidade para o traballo coa lingua escrita e probamos a facer:

-Os nomes de todo o alumnado da clase, posteriormente xogan a recoñecelos, ao poñer o cursor enriba resáltase.

-Os nomes dos membros da súa familia ou amigos.

-Palabras que nos gustan.

-Palabras difíciles.

-Familias de palabras, ou campos semánticos.

-Poemas

Tagxedo é similar, coa diferenza de que pode elixir as formas das nubes de palabras –froitas, flores, animais, mans, pés…-, en Wordle tan só podía decidir a orientación –horizontal, vertical, H/V. En ambos os dous pódese elixir a fonte, tamaño, cores, etc.

Biblioteca Interactiva de la Percepción Visual

In ActualizArte,TICArte on 05/11/2010 at 22:00

Neste blog facemos moitas referencias á educación visual e plástica do alumnado e mesmo do profesorado; vimos de abrir unha categoría “MirArte” centrada na alfabetización visual.

Por este motivo queremos reseñar un recurso que atopamos no portal educativo de Extremadura, a Enciclopedia Interactiva de la Percepción Visual, un traballo moi completo e ameno sobre o fenómeno de percepción visual, con información e actividades.

Monet 2010

In CativArte,TICArte on 29/10/2010 at 15:02

 

Con motivo da retrospectiva sobre a obra de Monet, exposta nas Galeries Nationales de París do 22 de setembro ao 24 de xaneiro de 2011, creouse unha web interactiva, Monet 2010, que recolle a vida e obra deste pintor.

Coincidimos coa reseña de Capítulo O, é “unha auténtica pasada”, “unha das webs 2010 a nivel mundial”. Está en varios idiomas, entre eles o español. Na Galería podemos ver os cadros presentes na exposición, algo que non sempre se fai. Desde Viaje permite un percorrido pola obra, todo un alarde de interactividade; aínda non o probamos no encerado dixital, pero co cursor podemos derramar o tinteiro; dando palmadas, facer voar a pega; ver como caen as folerpas de neve nas paisaxes nevadas; pasar do inverno á primavera; facer xirar as aspas dos muíños, levantando follas e pétalos de papoulas; mover a auga do estanque; facer desaparecer a neve; tocar as campás das catedrais…, e como non, ver todos os cadros polos que “viaxamos”.

Entrar nunha obra de arte, unha experiencia inesquecible , para nós e para os máis pequenos.

Territorio Ebook

In InformArte,TICArte on 28/05/2010 at 16:45

Territorio Ebook, lecturas sin fin, é o novo proxecto da Fundación Germán Sánchez Ruipérez e ten como obxectivo a análise do impacto do libro electrónico e desta nova forma de ler. Céntrase en tres espazos de lectura: Ebook y Escuela, Ebook y Biblioteca, Ebook y Universidad.

O Proyecto Ebook y Escuela pretende explorar as posibilidades do libro electrónico no ámbito educativo, as súas repercusións e os cambios metodolóxicos que isto implicará. Atende tres liñas estratéxicas: a investigación de novas formas de lectura, o apoio ao proceso de ensino e o deseño do camiño cara a educación 2.0. Dado que no curso 2010/11 o libro electrónico estará na mochila de moitos escolares de 5º de EP, 3º da ESO e 1º de Bacharelato, faise precisa tanto a súa formación como a dos seus docentes e maila dotación de recursos.

A lectura en soportes electrónicos é algo que aínda consideramos moi lonxano, pero non o é tanto; basta botarlle unha ollada ao Barómetro de hábitos de lectura correspondente ao primeiro cuadrimestre deste ano e descubrimos que case a metade dos españois le en algún soporte dixital; engade que o 59% le libros, pero só o 0,8% utiliza un e-Reader e o 20,9% dos lectores faino por traballo ou estudos.

Google Street View

In TICArte on 28/05/2010 at 14:43

Google Street View é unha característica de Google Maps e de Google Earth que proporciona imaxes case esféricas a pé de rúa (360 grados horizontal, 290 grados vertical), permitindo aos usuarios ver partes das cidades seleccionadas e das súas áreas metropolitanas circundantes.

Pese a toda a polémica que se xera sobre a gravación destas imaxes, para nós e de grande utilidade nas aulas:

-Sérvenos para preparar unha saída co alumnado polo casco histórico de Santiago, ou calquera outra cidade, amosando e parándonos naquilo ao que logo quereremos que lle presten atención.

-Permítenos “dar un paseo” polas rúas nas que viven e polos parques nos que xogan.

-Empregámolo para “visitar” monumentos e lugares Patrimonio da Humanidade, ou mesmo para excursións virtuais.

-Usámolo para trazar percorridos ou para situar nun plano puntos significativos para eles.

Informe Horizon 2010

In TICArte on 21/05/2010 at 18:15

O Proxecto Horizon ten como obxecto identificar as tecnoloxías emerxentes e analizar a repercusión que terán no campo da educación, da aprendizaxe, da investigación e da expresión creativa. Estudan, nesta edición, seis novas tecnoloxías: computación en nube, contornos colaborativos, móbiles, aprendizaxe baseada en xogos, realidade aumentada, pantallas flexibles.

Informe completo en inglés e resumo elaborado polo ITE.

Internet e infancia

In TICArte on 16/05/2010 at 09:36

O día 17 de maio, celébrase o Día Mundial da Sociedade da Información ou Día de Internet. O obxectivo desta celebración é conseguir que o conxunto da sociedade teña a oportunidade de coñecer e experimentar como Internet pode axudarnos a mellorar a nosa calidade de vida.

Aínda que todas e todos coñecemos algunha persoa que nunca entrou na rede, a día de hoxe a moitos de nós resultaríanos moi difícil entender como se pode vivir sen Internet, e iso que tampouco levamos tantos anos nestas lideiras . En Discovery Channel atopamos “La Internet“, unha presentación interactiva dunha liña temporal cos principais fitos e nomes que fixeron posible a rede global;  de como se evolucionou desde o 550 a C. co primeiro sistema de correo, pasando pola creación de ARPANET, polo envío do primeiro e-mail, polo ano 1970 cando se acuña o termo INTERNET, ata o Iphone no 2007. Vese que non está totalmente actualizada, pero é ben interesante.

Na educación, hoxe en día, o uso das TIC nos centros é un elemento de calidade, case se converteu nun síntoma da eficacia e eficiencia das institucións escolares. O seu emprego, como ben sabemos todos, faise con maior o menor fortuna. Nalgúns casos sería mellor mirar pola xanela que cara a pantalla; as tecnoloxías de seu non aportan ningún valor á educación, tan só son ferramentas en mans dos docentes. Pero sen lugar a dúbidas é preciso introducilas na praxe educativa, é necesario que lles aprendamos aos nenos e ás nenas as posibilidades que nos brindan.

En moitas aulas de infantil estase a facer moi ben, nalgunhas ata teñen ordenador e conexión, o que lles permite buscar información, comunicarse, abrirse ao mundo amosando o que fan (blogs de aula), e mesmo, divertirse. Todo o que lles amosamos ao noso alumnado está rigorosamente seleccionado, cumpre cuns obxectivos e resulta interesante. Eles saben que podemos atopar todo en Internet. Pero ollo, isto entraña un risco moi grave. Esa mensaxe “subliminal” das bondades de Internet, é perigosa se non se lles educa na outra “cara oculta”. Internet tamén entraña riscos e perigos potenciais, aos que da man dos adultos non están expostos, pero que están aí. Poida que ao tempo que os ensinamos a navegar, a buscar, a seleccionar, tamén teñamos que ensinalos a valorar, enxuizar, contrastar información, e a rexeitar certas ofertas por atractivas que poidan ser. Facilitamos acceso a un vídeo emitido na TV, que nin precisa tradución, polo explícito que é. Organismos e institucións nacionais e internacionais teñen alertado sobre estes perigos, e analizado os hábitos dos menores en Internet. Na meirande parte deles estudan os rapaces desde os 11 anos en diante, pero ben sabemos que nenos de menor idade tamén o empregan, co beneplácito dos proxenitores e bendicións dos adultos.

O web de Pere Marqués, profesor da UAB, conta cun apartado sobre os riscos de Internet; consellos para un uso seguro da rede; o decálogo dos dereitos da infancia en Internet; recomendacións para proxenitores e educadores; sistemas de seguridade e instrumentos de control; ligazóns a institucións que realizan estudos e campañas; portais seguros e software para a protección.

Blogosfera 2010

In TICArte on 11/05/2010 at 10:46

Encántanos isto de non dar co perfil!

Vén de publicarse o “Informe do estado da blogosfera hispana. Bitacoras.com 2010”, (resumo), onde se fai unha análise polo miúdo dos blogs máis populares do mundo hispano. Agora que nos estamos iniciando neste mundo, prestamos atención aos seguintes datos:

En España hai 218.285 blogs e 158.178 bloggers.

38.088 blogs publicaron nos últimos 6 meses.

6.3374 blogs publicaron nas últimas 24 horas.

635 blogs publicaron na última hora (nós).

No apartado de segmentación temática,- e en contra do que pensábamos, as temáticas máis usadas son noticias/actualidade (34%), televisión/vídeo, internet e música, nese orde. As menos usadas, é cunha diferenza abismal con respecto ás primeiras, eróticos, de emprego e educativos. Os de viaxes duplican aos de educación, e os de humor triplícannos, isto dá para pensar un pouco, non?

Blogs en infantil

In ActualizArte,TICArte on 05/05/2010 at 23:01

No nº 401 de Cuadernos de Pedagogía, publícase o artigo “Trabajo por proyectos y blogs, una sintonía perfecta“, no que se expón como o uso de blogs con nenos e nenas de infantil axuda a traballar, entre outras, a competencia lingüística, xa que lles permite escribir, falar e comunicarse coas súas familias. Sabemos que a experiencia non é posible en todos os contextos porque non todas as familias teñen acceso á rede, pero en calquera caso é unha excelente maneira de ir rexistrando o traballado ao longo do curso. Deste modo, eles tamén coidan máis as súas producións e, sen dúbida, é un xeito de que o uso das TIC na aula teña unha finalidade máis alá do lúdico ou do simple entretemento.

Ben, un paso máis na alfabetización dixital do noso alumnado. Vemos moitos blogs de aula moi interesantes, tamén moitos que, desafortunadamente, cumpren coa sentenza de “novas tecnoloxías para vellas pedagoxías”.

Robotype

In AlfabetizArte,TICArte on 05/05/2010 at 23:00

Robotype é unha aplicación que permite xogar coas letras, especialmente indicado para o encerado dixital. É moi sinxelo, pero gústanos polas posibilidades que brinda para o achegamento ao código escrito. Preferimos estas opcións nas que serán os nenos os que dirixirán a forma de escribir, compoñer, xogar coas letras, etc, a outras moi sofisticadas pero que nos remiten a unhas actividades pechadas e nada creativas.

Acceso á ferramenta e á galería de composicións.

O libro galego no Día do Libro

In InformArte,TICArte on 18/04/2010 at 19:05

Uns apuntamentos para o Día do Libro.

Os galegos e galegas gastan unha media anual de 60€ en libros e publicacións periódicas, dez euros menos que a media estatal.

O volume de publicación anual é de 3.000 títulos, sendo o galego o primeiro idioma de edición.

O libro dixital está entre os retos de futuro para as editoras galegas. No “VI Simposio “O libro e a lectura” da Asociación Galega de Editores (AGE), analizouse a situación, perspectivas, formatos, problemas e oportunidades da edición dixital; no mesmo, Manuel Bragado de Xerais avanzou os seis tipos de edición dixital que se desenvolverán en Galicia, entre os que se atopan en primeiro lugar, os obxectos dixitais educativos e materiais curriculares dixitais. Para afrontar este reto a AGE xa iniciou nos pasados días un proceso de posta en marcha da plataforma tecnolóxica para o libro dixital.

Relacionado co anterior, facilitamos un vídeo, que aínda que ten connotacións publicitarias, é unha mostra de como interactúan os máis pequenos -nativos dixitais- con algo que a nós se nos escapa do entendemento, e para o que, de seguro,  teremos que facer bastantes horas de formación.

Xerador de palabras

In AlfabetizArte,TICArte on 23/03/2010 at 21:23

RedKid.net é un espazo dedicado ao entretemento educativo. Aí atopamos un xerador de palabras en sitios como un prato de sopa de letras, nos encerados do menú do día, en sinalizacións das estradas, etc, e vímoslle grandes posibilidades de traballo coa lingua escrita, en especial co propio nome.

Refraneiro multilingue CVC

In TICArte on 28/02/2010 at 20:05

“Cando marzo maiea, maio marcea.”

“Marzo ventoso e abril chuvioso sacan a maio florido e fermoso.”

“Sol de marzo, sol de mazo.”

“Entre marzo e abril se non ven o cuco, quere vir a fin.”

“Nin marzo con flores nin moza sen amores.”

“Cando trona en marzo, aparella as cubas e o mazo.”

Este é un exemplo dos resultados que nos devolve o buscador do Refranero multilingüe do Centro Virtual Cervantes cando introducimos a palabra “marzo”. O Refranero multilingüe contén unha selección de paremias españolas populares, principalmente refráns e frases proverbiais, coa súa correspondencia en varias linguas.

Deseñar un libro ilustrado

In TICArte on 24/02/2010 at 20:41

Picture Book Maker é unha aplicación que permite deseñar libros ilustrados en infantil, podendo elixir entre diferentes fondos, figuras en distintas posicións e variadas formas, engadindo o texto que desexemos. Se ben é certo que non dispón de moitas ilustracións, as variacións que se poden facer sobre un mesmo elemento -alonxar, achegar, variar posición, aumentar tamaño-, brindan unhas posibilidades interesantísimas para o desenvolvemento da creatividade e traballo coa lingua escrita.

Tikatok

In AlfabetizArte,TICArte on 16/02/2010 at 00:03

Tikatok é unha aplicación que lle facilita ao alumnado de infantil escribir en liña todo tipo de historias, contos, descricións etc…Dispón de imaxes e debuxos infantís para ilustrar a historia pero tamén se poden incorporar debuxos dos nenos. Vaise creando o libro engadindo texto e imaxes, e unha vez rematado pódese gardar,  e permitir que outros o vexan e imprimir. Hai formatos definidos para libros de aniversarios, de vacacións, de escola e familia, de xogos e deportes, de animais, princesas, fadas… Está en inglés.

StoryJumper é outra opción para crear libros a partir de debuxos e textos. En tan só sete pasos xa pode estar creada a historia coa posibilidade de engadirlle as ilustracións dos nenos e nenas. Posibilita a creación de mapas do tesouro, de calendarios, catálogos de disfraces, etc.

Buscador de imaxes pola cor

In TICArte on 11/02/2010 at 22:32

Para cando precisamos imaxes e/ou fotografías dunha cor determinada. Este buscador permítenos seleccionar da paleta a cor ou cores das que queremos atopar imaxes e escolma de entre 10 millóns de imaxes Creative Commons de Flickr. Tamén permite engadir imaxes e devólvenos o resultado de todo ao que se semella.

SOL

In TICArte on 11/02/2010 at 22:31

Dado que estamos a falar de fomento da lectura, queremos recordar a existencia de SOL: Servicio de Orientación de Lectura infantil y juvenil, un “recomendador” de libros da Fundación Germán Sánchez Ruipérez.

Nel, hai unha clasificación por tramos de idade, unha biblioteca familiar e un apartado para lecturas recomendadas. Publican un boletín de novidades editoriais que recibiremos mensualmente con tan só rexistrarnos. O buscador permite atopar libros por temas, xéneros, persoaxes, autor/a, ilustrador/a, editor e colección. Cada libro ten unha ficha cos datos técnicos, resumo, fragmentos, ilustracións e ata comentarios de lectores.

O Museo SOL recolle máis de 4000 imaxes de ilustradores e ilustradoras de libros recomendados en SOL. Para profesionais conta cun catálogo de actividades de fomento da lectura e un directorio completo con referencia a organismos, institucións, bibliotecas, editoriais e persoas relacionadas co mundo do libro e o lector.

Galicia nun clic

In TICArte on 08/02/2010 at 14:07

Descubregalicia.com é unha plataforma multimedia que nos permite a visita virtual a Galicia, desde o ceo, polas rúas, en vídeo, elexindo localidade, zona, actividade que se desenvolve, ata empresas… Poderemos amosarlle ao alumnado esas realidades tan cercanas na distancia, pero tan lonxanas para eles sin o apoio da imaxe.

A través das cámaras web que ten instaladas a RTVG en distintos puntos xeográficos de Galicia, podemos ver o que está sucedendo nestes intres en lugares como a Praza do Obradoiro, en Cabeza de Manzaneda, en Vigo, no porto de Baiona…, isto bríndanos grandes posibilidades para o traballo na aula, tales como as diferenzas climatolóxicas, de vexetación, do que está a acontecer, etc.

Ao igual que o web Galicia 360º, que nos permite facer visitas virtuais a puntos destacados da comunidade. Contén un arquivo con vistas panorámicas en 360º, entre outras, do Faro de Fisterra, da Torre de Hércules, gravacións de festas ou celebracións tradicionais, visitas polas grandes cidades galegas entrando nas prazas de abastos, visitando monumentos e percorrendo as súas rúas.

Spotify

In MusicArte,TICArte on 01/02/2010 at 17:29

Para escoitar esa canción que precisamos na aula para traballar un ritmo determinado, para relaxar, para bailar, para cantar, e con moi boa calidade de son. Spotify é unha aplicación que permite a escoita de música vía streamig. A busca pódese facer por artista, álbum ou listas de reprodución creadas polos propios usuarios. É gratuíto. Tense acceso ás pistas de varias casas discográficas (Sony BMG, EMI Music, Warner Music, Universal Music, Hollywood Records, entre outras). Pódense crear listaxes de reprodución e compartilas ou editalas. O acceso é con invitación .

Videoxogos na aula

In ActualizArte,TICArte on 31/01/2010 at 12:43

No marco do proxecto “Xogos nos centros educativos” da European Schoolnet, faise público este “Teacher´s Handbook”. O seu obxecto era analizar a situación actual de oito países europeos en materia de videoxogos aplicados á aprendizaxe.

O libro do profesorado expón con claridade as vantaxes do uso educativo dos videoxogos, así como criterios para a súa selección.