A nosa achega á educación infantil

Aprender a escoitar

In ActualizArte on 24/09/2012 at 06:54

Nos primeiros días co novo grupo de 3 anos, nun momento no que estaban xogando coas ceras, un neno pediume que lle pintara un “cua”, eu pregunteille se quería un pato (as anticipacións, estereotipos e prexuízos das docentes), el insistiu en que quería un “cua”.  Dilixentemente debuxeille un pato, mentres rosmaba contra a manía dos pais de chamarlle aos animais con onomatopeas. El miroume entre estrañado e perplexo e díxome: “Isto é un pato, eu quería un cua.” Cando contrariada me decidín a preguntarlle como era un “cua”, explicoume que era parecido ás motos pero con catro rodas e que con el se podía correr polo monte como facía o seu tío. Fiquei desconcertada mentres consideraba o que pensaría o neno sobre unha mestra á que lle pedía un quad e lle debuxaba un pato.

Aparte das risas que provocou a anécdota entre as compañeiras, disto hai que tirar máis proveito, cando menos unha lección para non esquecer: non sabemos escoitar aos nenos e nenas. Cremos sabelo todo e xa nos anticipamos en troques de prestarlles atención ou de pedirlles máis información facendo as preguntas adecuadas.

Saber escoitar é unha destreza que precisa adestramento, exercitándoa día a día, pero que tamén é moi beneficiosa porque eleva a autoestima de quen fala, reducindo as potencialidadesde conflitos e de malas interpretacións, apréndendo dos outros, e permitíndolle ao que escoita identificar sentimentos e intereses do que fala, sendo así máis efectiva a comunicación.

Pero de nada serve que saibamos a teoría e as vantaxes da escoita activa se non as practicamos polo que deixamos aquí as “10 regras da boa escoita de Keith Davis” para non esquecer:

1ª Deixar de falar, xa que logo non se pode escoitar si se está falando.

2ª Facer que o que fala se atope cómodo, axudándolle a sentir que é libre de falar.

3ª Amosar desexo de escoitar cunha actitude interesada.

4ª Eliminar distraccións.

5ª Tentar ser empático tratando de poñerse no lugar do outro para poder entender o seu punto de vista.

6ª Ser paciente, dedicándolle o tempo preciso sen interrupcións.

7ª Manter a calma e mailo sentido do humor.

8ª Ser prudente evitando discusións e críticas xa que isto pon ao outro á defensiva.

9ª Facer preguntas estimulando ao interlocutor e mostrando interese polo que di.

10ª Parar de falar. Esta é a primeira e a última. Todas as regras dependen disto, non se pode escoitar ben mentres se está a falar.

Estas dez regras poderían recollerse en: interesarse, alentar, preguntar, retroalimentar, recoñecer sentimentos e resumir. Xusto o que non facemos sempre nas aulas, nas que estamos esperando que os nenos respondan o que nós queremos escoitar, e onde interpretamos o que nos din en clave do que nós sabemos.

Daniel Goleman, autor de recoñecidos traballos sobre a intelixencia emocional, identifica a arte de saber escoitar entre as principais habilidades das persoas con alto nivel de intelixencia emocional, emporiso, na escola non deberíamos esquecernos de ensinar a escoitar, non só a falar.

Trataremos de telo presente e sobre todo de exercitalo, xa que logo saber escoitar require vontade e disposición cara o cambio.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: