A nosa achega á educación infantil

Comezo de curso II: o traballo dos docentes

In RebelArte on 03/09/2011 at 09:01

Ao longo de todos estes días que faltan ata que cheguen as criaturas sucederanse as reunións de nivel, de ciclo, de equipos de biblioteca, de convivencia, de dinamización lingüística, de actividades complementarias…, coa fin de que quede perfilado e programado todo o que se vai facer ata o 30 de xuño de 2012 e así favorecer a práctica dos valores cívicos, a lingua galega, o amor pola lectura, a boa relación coas familias, o achegamento á cultura, a compensación de desigualdades derivadas das situacións socioeconómicas das familias. Trataremos de que sexan cidadáns con conciencia medioambiental, consumidores responsables, respectuosos coas diferenzas de xénero, de raza ou de cultura, que separen o refugallo, que non desperdicien a auga, que non tiren pilas ao lixo, que coman froita e peixe, que laven as mans, que coiden os dentes, que non vexan demasiado a televisión, que non empreguen xogos violentos, que recuperen espazos naturais da contorna, etc, etc, etc…, poñendo en funcionamento todos os programas que vomitan sobre a escola desde distintos organismos.

Pensaremos tamén nos nenos/as con intolerancias alimentarias, nos que teñen algunha discapacidade física ou psíquica. Repasaremos o que facer no caso de xurdir unha emerxencia cos cativos que están acollidos ao programa de “Alerta escolar”, para o que recibimos instrucións para poñerlles a inxección antes de que chegue o 061. Repasaremos o plan de evacuación do centro. Trataremos tamén a maneira de convencer ás familias procedentes do estranxeiro, atendendo ás súas reticencias a falar no contexto familiar as linguas oficiais da comunidade facéndolles ver o pouco que iso favorece a súa adquisición por parte dos nenos e nenas.

Revisaremos todas aquelas situacións “delicadas” de certas unidades familiares, casos de separación, diferentes persoas que teñen autorización para recoller ás criaturas, casos de maltrato, ordes de alexamento, casos de prestación de asistencia social…, coordinaremos as nosas actuacións con servizos sociais e educadores familiares. Dado o complexo do panorama actual, hai quen apunta a necesidade de requirir asesoramento a unha persoa experta que nos aclare as responsabilidades e dereitos en cada caso, para así evitar cometer erros graves na relación cos proxenitores.

Nun exercizo digno dunha parábola bíblica neotestamentaria, multiplicaremos a rala dotación de aula grazas a percorrer no noso tempo libre as tendas e bazares da bisbarra para conseguir a mellor oferta de folios, de pezas de madeira ou de bonecas para que os cativos poidan ter “de todo”.

Formarémonos sobre novas tecnoloxías para así poder gravar en vídeo e editar aqueles momentos escolares máis emotivos para os nenos e pais. Poñeremos ao día a web do centro para que as familias teñan toda a información que precisan. Todas nós abriremos os nosos blogs de aula para que deste xeito pais e nais vaian sabendo en que pasan o tempo os seus fillos que cando chegan á casa e lles preguntan o que fixeron sempre din que nada.

Como hai cambios de espazos no centro debido ás obras de ampliación para acollida de máis rapaces que nos que inicialmente pensou o concello, o arquitecto e o construtor, portearemos vultos dun lado para outro; dado o “baleiro de responsabilidade” existente parece que non queda outra que facelo nós. Limparemos os xoguetes e material cuberto de lixo, buscaremos a peza perdida de cada un dos crebacabezas, volveremos a recolocar as mesas por undécima vez para decidir como deixar máis espazo para a liberdade de movemento dos cativos, asunto de grande importancia nestas idades e algo no que ninguén parece pensar. Reconverteremos un trasteiro nun espazo para o traballo artístico. Mesmo supliremos ao conserxe nos días que anunciou a súa ausencia.

Mentres tanto, nas nosas casas iremos preparando carteis para indicar os distintos espazos da aula, faremos listaxes, tratemos as fotografías das criaturas para identificar os seus percheiros e pertenzas persoais. Iremos redactando toda a “ficción pedagóxica” que se nos require desde os distintos estamentos da administración educativa. Novelaremos ao gusto dos nosos supervisores o que pretendemos facer cada unha das horas dos días que restan ata o 30 de xuño. Non, non vale a dun ano para outro, xa que hai distintos gustos canto a iso, e dependendo de a quen llela tes que entregar, empregamos un xénero ou outro.

Haberá quen pense que se facemos todo iso de motu proprio, porque nos enfadamos tanto por ter que recoller aos rapaces na parada o autobús. Se mesmo limpamos, barremos, facemos de carpinteiros, pintores e decoradores, que máis nos dá? Si non é tanto tempo como din algúns, e contabilizarase dentro do noso horario laboral. Pois señores, para min é unha cuestión de respecto ao meu traballo. Son unha mestra con unha cualificación profesional alta froito dos meus estudios, da miña experiencia, lecturas e formación; nalgúns casos pagadas pola administración e noutras moitas saíu do meu peto, para así mellorar a miña práctica docente. Podo varrer, limpar, cambiar cueiros, recoller nenos no bús…, pero dáse o caso que non é o traballo ao que concursei e malia que me paguen eses traballos a prezo de docente non quero nin que a administración malgaste os cartos públicos nin que infravaloren a miña función no sistema educativo. É un desperdicio do “capital humano” como lle chaman agora os grandes gurús expertos en organizacións.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: